γαῖσος
γαῖσος, javelin
γαῖσος, ὁ (or γαῖσον, τό, Ph. Bel. 99.16, cf. AB 88),
- a sort of javelin, LXX Jo. 8.18, Ju. 9.7, Plb. 6.39.3, 18.18.4, PTeb. 230 (ii B. C.), D.S. 13.57:—hence prob. Celtic pr. n. Γαισάται or -οι, οἱ, expld. by Plb. as mercenaries, 2.22.1. (Iberian word acc. to Ath. 6.273f.)
lat. gaesum, cierta arma arrojadiza gala, jabalina
πολέμιον γαῖσον δωρεῖται
ταῖς δὲ χερσὶν ... τοὺς γαίσους φέροντες
•Prést. de origen celta, a través del lat. gaesum, cf. gal. Gaesatōrix, Gaesōrix, irl. gae, bretón gew, cf.
γαῖσος, ου (ὁ) sorte de javeline à l’usage des Celtes Pol. 6, 39, 3 ; des Ibères, Ath. 273f ; des Carthaginois, DS. 15, 57.
γαῖσος, ὁ (Akzent nach Arcad. p. 75 ; doch findet sich auch γαισός ; die Form γαῖσον ist zw., s. B.A. 88), ein leichter Wurfspieß, nach Ath. VI.273f der Iberer, nach D. Sic, 15.57 der Punier, nach Poll. 7.156 der Libyer ; Pol. 6.39 u. öfter.