Logeion | γεμίζω

γεμ-ίζω, (γέμω)

fill full of, load, freight or charge with, prop. of a ship, τινός Th. 7.53, X. HG 6.2.25, etc.; γεμίσας τὴν ναῦν ξύλων Test. ap. D. 21.168; ναῦν σίτου D. 34.36; θηρίων τὰς ναῦς Plb. 1.18.8; τραπέζας θοίνης OGI 383.146 (Commagene); of animals, load, κτήνη PFay. 117.14 (ii A. D.), cf. PTeb. 419.17 (iii A. D.): c. dupl.acc., PFlor. 195.4 (iii A. D.); σποδοῦ γ. λέβητας charging them with ashes, A. Ag. 443; γεμίσω σε let me fill you, addressed to a cup, Theopomp.Com. 32; αὑτόν stuff, gorge, Men. Pk. 296; τὴν κοιλίαν ἀπό τινος v.l. in Ev.Luc. 15.16:—Med., D. 20.31; ἐγεμιζόμην ἀνθρωπείου τροφῆς Luc. Asin. 46:—Pass., metaph. of the Cyclops, E. Cyc. 505 (lyr.); of bees, γεμισθεῖσαι ἀποπέτονται Arist. HA 624b2: c. gen., γ. ἀλαζονείας, εὐσεβείας, Ph. 2.186, 357.
- II later, c. acc. rei, γεμίζειν ὕδωρ (sc. τὴν ὑδρίαν) to fill it full of water, Paus. 3.13.3:—Pass., οἶνον, πῦρ γεμισθείς, AP 12.85 (Mel.).

I tr. en v. act.

1 llenar con, cargar de c. ac. del ‘receptor’ y gen. de la carga σποδοῦ γεμίζων λέβητας A.A.443, ὁλκάδα παλαιὰν κληματίδων καὶ δᾳδός Th.7.53, τὰ πλοῖα πάντα ... τῶν τε ἀνδραπόδων καὶ τῶν χρημάτων X.HG 6.2.25, cf. Plb.1.18.8, τὴν ναῦν ξύλων καὶ χαράκων D.21.168, cf. 34.36, PSI 429.12 (III a.C.), τρ]απέζας ... θοίνης IGLS 1.146 (Comagena I a.C.), τὰς ὑδρίας ὕδατος Eu.Io.2.7, παροψίδα ὀξογάρου Arr.Epict.2.20.30, τὴν κοιλίαν αὐτοῦ ἐκ τῶν κερατίων Eu.Luc.15.16

• sobreentendido uno de los dos casos: sólo c. el ac. del ‘receptor’ llenar γεμίσω σ' ἐγώ dirigido a una copa, Theopomp.Com.33, τὴν κιστέρναν Hero Mens.20, τὴν ὑδρίαν Sch.E.Hipp.123, τὸ τόξον Ps.Callisth.1.31B

• sólo c. gen. de la carga γέμεισον χόρτου carga el forraje (en el burro) PTeb.419.17 (III d.C.), cf. dud. SB 1976 (V d.C.)

• c. ac. de la carga cargar, coger γεμιζούσῃ τῇ θυγατρὶ ὕδωρ συντυχόντες Paus.3.13.3

• c. doble ac., del receptor y la carga cargar πάντα τὰ κτήνη γεμίζι (sic) βάκανον carga con berza a todos los animales, PFay.117.14 (II d.C.), ἵνα αὐθωρὸν αὐτὸν γεμίσῃς ἄρτων ἀρτάβας δύο PFlor.195.4 (III d.C.).

2 c. ac. de pers. hartar, saciar ἄριστον ... καταλαβὼν ... ἐγέμιζεν αὑτόν Men.Pc.546.

II en v. med.-pas.

1 intr. llenarse, cargarse σκάφος ὁλκὰς ὣς γεμισθείς E.Cyc.505, καὶ οὕτω γεμισθεῖσαι ἀποπέτονται las abejas, Arist.HA 624^b2, κηρύττειν πρώτους γεμίζεσθαι τοὺς ὡς ὑμᾶς πλέοντας D.20.31, ἔστ' ἂν τὸ ὑδροστάσιον γεμισθῇ PFay.131.12 (III/IV d.C.), βίου δὲ χρῄζοντες καὶ τοῦ γεμίζεσθαι τὴν γαστέρα Them.Or.23.293d

• c. gen. llenarse de ὅταν αἱ ... φλέβες γεμισθῶσιν ἠέρος Hp.Flat.10, ἐγεμιζόμην ἀνθρωπείου τροφῆς Luc.Asin.46, ἐγεμίσθη ὁ ναὸς καπνοῦ Apoc.15.8, πτερῶν αὐτὸ (κεράμιον) γεμισθῆναι ἐκέλευσεν Hierocl.Facet.21

• c. gen. abstr. γεμισθεὶς ἀλαζονείας Ph.2.186, γεμισθέντας εὐσεβείας Ph.2.357, τῶν τε τῆς κόρης προσώπων γεμισθείς Ach.Tat.1.6.1.

2 c. ac. πῦρ δὲ γεμισθείς AP 12.85 (Mel.).

γεμίζω (f. ίσω, att. ιῶ, ao. ἐγέμισα, pf. inus. ; pass. part. ao. γεμισθείς, pf. γεγέμισμαι) remplir :

1 avec le gén. de la chose dont on remplit, en parl. de la cargaison d’un navire : γ. τινός, Thc. 7, 53 ; Xén. Hell. 6, 2, 25 ; Dém. 569, 4, remplir (un navire) de qque ch. ; d’où au pass. être lesté, Dém. 466, 28 ; en gén. remplir (un vase, une coupe) de, gén. Eschl. Ag. 443 ; Arr. Epict. 2, 20, 3 ; au pass. être lesté, être gorgé (de nourriture, de vin, etc.), en parl. des Cyclopes, Eur. Cycl. 505 ; d’abeilles, Arstt. H.A. 9, 40, 14 ||

2 postér. avec l’acc. de la chose dont on remplit : γ. ὕδωρ, Paus. 3, 13, 2, remplir (un vase) d’eau ; au pass. οἶνον, πῦρ γεμισθείς, Anth. 12, 85, rempli de vin, de feu.

Étym. γέμω.

γεμίζω [γέμω] aor. ἐγέμισα; aor. pass. ἐγεμίσθη; perf. med.-pass. γεγέμισμαι, vullen (met), laden (met), met acc. en gen.: σποδοῦ γεμίζων λέβητας de urnen vullend met as Aeschl. Ag. 443; ἐγεμιζόμην ἀνθρωπείου τροφῆς ik stopte me vol met menselijke spijzen Luc. 39.46; pass.: σκάφος ὁλκὰς ὣς γεμισθείς mijn buik volgeladen als een vrachtschip Eur. Cycl. 505; pass. ook met acc.: πῦρ γεμισθείς vol met vuur AP 12.85.7.

γεμίζω, anfüllen, vollpacken, befrachten, bes. Schiffe, τινός, womit, σποδοῦ λέβητας Aesch. Ag. 443 ; πλοῖα χρημάτων Xen. Hell. 6.2.14 ; Thuc. 7.53 ; ναῦν σίτου Dem. 34.36 ; ναῦς στρατιωτῶν Pol. 1.18.9 ; γεμίζειν ὕδωρ, ein Gefäß mit Wasser füllen, Paus. 3.13.2. – Pass., voll sein, befrachtet sein, γεγεμισμένης τῆς νεώς Dem. 34.10 ; γεμισθεὶς ποτὶ σέλμα γαστρὸς ἄκρας Eur. Cycl. 503 ; sp.D.; γεγέμισται πελάγευς ναῦς Lucill. 112 (XI.247); vgl. Mel. 20 (XII.89).

Number of occurrences in NT: 8
Strong 1072

γεμίζω (< γέμω), [in LXX: Ge 45:17 (טען), III Mac 5:47, IV Mac 3:14 * ;]

to fill;

1. properly, of a ship (Thuc, al.): Mk 4:37 (pass.).

2. In late writers, generally (MGr., v. Kennedy, Sources, 155), c. acc., seq. gen., Mk 15:36, Jo 2:7, 6:13, Re 15:8; ἀπό, Lk 15:16, Rec. WH, mg.; ἐκ, Lk 15:16, WH, Re 8:5. Pass., absol.: Lk 14:23.†

γεμίζω γέμω

- Ito fill full of, to load or freight with, a cargo of a ship, c. gen., Thuc., etc.; σποδοῦ γ. λέβητας charging the urns with ashes, Aesch.:—Pass. to be laden or freighted, Dem.
- IIlater in Pass., c. acc., οἶνον γεμισθείς Anth.

Menu

Word wheel

γεμίζω

Saved

Recent