γενεαλόγος
γενεαλόγος, a genealogist
γενεᾱλόγ-ος, ὁ,
- genealogist, D.H. 1.13, D.L. 1.115.
genealogista Cic.ND 3.44, D.H.1.13, D.L.1.115, Them.Or.20.237a,
γενεα·λόγος, ου (ὁ) [ᾱ] généalogiste, DH. 1, 13 ; DL. 1, 115.
Étym. γενεά, λέγω.
γενεαλόγος, [εᾱ], ὁ, der ein Geschlechtsregister verfertigt, Dion.Hal. 1.13.
γενεαλόγος
γενεά, λέγω
- a genealogist.