γέλως
γέλως, laughter
- laughter, γέλῳ ἔκθανον Od. 18.100; γέλω . . παρέχουσαι 20.8; ἄσβεστον γέλω (v.l. γέλον) ὦρσεν ib. 346; ἄσβεστος δʼ ἄρʼ ἐνῶρτο γέλως . . θεοῖσι Il. 1.599; γέλων δʼ ἑτάροισιν ἔτευχε Od. 18.350; γέλων δʼ ἔθηκε συνδείπνοις E. Ion 1172; γέλωτα ποιεῖν, μηχανᾶσθαι, κινεῖν, X. Cyr. 2.2.11 and 14, Smp. 1.14; παρασκευάζειν Pl. Lg. 669d; γέλων ξυντιθέναι, γέλωτα ἄγειν, S. Aj. 303, 382; γ. ἔχει τινά Od. 8.344; γ. ἂν γίγνοιτο Pl. Plt. 295e; γέλωτος καταρραγέντος Ath. 5.211c (so in Act., πολλοὺς κατέρρηξεν ἡμῶν γέλωτας Hippoloch.ib. 130c); κατασχεῖν γέλωτα X. Cyr. 2.2.5, etc.; οὐ γέλωτα δεῖ σʼ ὀφλεῖν E. Med. 404, cf. Ar. Fr. 898; ἐπὶ γέλωτι to provoke laughter, Hdt. 9.82, Ar. Ra. 405; γέλωτος ἄξια ridiculous, E. Heracl. 507; ἅμα or σὺν γέλωτι, Pl. Lg. 789d, X. An. 1.2.18; μετὰ γέλωτος Antiph. 144.6; ἐν γέλωτι προφέρειν in joke, Plu. Sanit. 2.124d; πολὺς γ. loud laughter, X. Cyr. 2.3.18, etc. (πλατὺς γ., which Thom.Mag. p.293 R. recommends, is not classical); μέγιστος, ἰσχυρὸς γ., Pl. Plt. l.c., R. 388c; Σαρδόνιος γ. (v. Σαρδόνιος) ; Αἰάντειος γ. a maniacʼs laugh, Diogenian. 1.17.
- 2 metaph. of waves, = γέλασμα, Opp. H. 4.334.
- II occasion of laughter, food for laughter, γ. γίγνομαί τινι S. OC 902; ταῦτʼ οὐ γ. κλύειν ἐμοῦ; E. Ion 528; γέλωτά τινα τίθεσθαι Hdt. 3.29, 7.209; ἀποδεῖξαι Pl. Tht. 166a; εἰς γ. τρέπειν, ἐμβάλλειν, Th. 6.35, D. 10.75; ἐν γέλωτι ποιεῖσθαί τι Luc. Hist.Conscr. 32, etc.; γ. ἔσθʼ ὡς χρώμεθα τοῖς πράγμασι D. 4.25; ὅσα γὰρ . ., πλείων ἐστὶ γ. τοῦ μηδενός Id. 14.26.
- III dimple in the hinder parts, Luc. Am. 14.
1 risa
a) c. dif. deter.
ἄσβεστος δ' ἄρ' ἐνῶρτο γ. μακάρεσσι θεοῖσιν
γέλωτα Μεγαρόθεν κεκλεμμένον
risa robada a Mégara, e.d. como la de la comedia megáricaὁ μέγιστος
ἰσχυρός
σὺν πολλῷ γέλωτι
con grandes carcajadasσαρδάνιος
πλατύς γ.
carcajadaἄκαιροι γέλωτες
• en distintos prov.
Αἰάντειος γ.
risa de Áyax, e.d. risa de locoγ. Ἰωνικός
risa jónica, e.e. desvergonzadaγ. Μεγαρικός
risa megárica (v. supra)γ. συγκρούσιος
risa convulsa acompañada de palmadasἄμετρος γ. σημεῖον ἀπροσεξίας
γ. ἄτακτος
risa desenfrenadaἄλογος
• sobre sus características
ὁ γ. οὐ σημεῖον
b) en constr. verbales
γέλῳ ἐκθανεῖν
γέλω δ' ἑτάροισιν ἔτευχε
οὐδὲ Ποσειδάωνα γ. ἔχε
y no dominó la risa a Posidón, e.e. no se rióπολὺν γέλωτα ... ἄγειν
γέλωτα παρασκευάζειν
excitar la risaγέλωτα ... μηχανᾶσθαι
provocar la risaγέλωτα ποιεῖν
κινεῖν γέλωτα
γέλωτος ... πολλοῦ καταραγέντος
τὸν γέλωτα κατασχεῖν
τῷ γέλωτι ηὐφραίνετο
se rió con ganasἐκ[χυθῆναι] γέλωτι
desternillarseγελώτων ... εἴργεσθαι
εἰς γέλων τὸ πρᾶγμ' ἔτρεψας
echaste a broma el asuntoὀφλισκάνειν γέλωτα
exponerse a la risaἐν γέλωτι ποιήσασθαι ... τὰς ἱστορίας
γ. ἀνεμίσγετο λύπῃ
γέλωτα παρέχειν
hacer el ridículoγέλωτι δὲ μηδαμοῦ χρησάμενος
c) en giros preposicionales
βούλεσθε ἅμα γέλωτι φράζωμεν;
¿queréis que demos órdenes riendo?σὺν γέλωτι
μετὰ γέλωτος ὁ βίος
(tomar) la vida a bromaἐν γέλωτι
en bromaἐπὶ γέλωτι
como diversión
d) en otras constr.
γέλωτος ἄξια
cosas ridículasγ. ὀδόντων
γέλωσιν ἢ παιδιαῖς
γέλωσι καὶ μέθαις
e) ὁ Γ. la Risa tít. de una obra de Sanirión, Ath.551c
• personif. de la Risa venerada en Esparta como divinidad, Plu.Cleom.9;
f) medic. risa inmotivada de naturaleza psicopatológica
οὐδὲν ἐκοιμήθη, λόγοι πολλοί, γ.
2 gener. en posición pred. motivo u objeto de risa, irrisión, ridículo
πολὺς ἀστοῖσι φαίνεαι γ.
γέλωτα ἐμὲ θήσεσθε
me vais a poner en ridículoὡς ... γ. δ' ἐγὼ ... γένωμαι
γέλωτα δὴ τὸν ἐμὲ ... ἀπέδειξεν
πλείων ἐστὶ γ. τοῦ μηδενός
ἆ, μή με ποιήσῃς γέ[λω
¡no me pongas en ridículo!ἐγενόμην εἰς γέλωτα
me he vuelto motivo de risaγ. ἔσθ' ὡς
es ridículo que
3 sonrisa fig. ref. a la ondulación de una ola
κύματος ἀκροτάτοιο γ.
1. gelach, het lachen:
2. object van gelach of spot: mikpunt van spot:
Uebertr. vom leisen Geplätscher der Wellen, Opp. Hal. 4.334.
ὁ
[γελάω.]
Dat. γέλῳ Od. 18.100.
Acc. γέλω Od. 18.350, Od. 20.8, 346.
Laughter Il. 1.599: = Od. 8.326, Od. 8.343, 344, Od. 18.100, 350, Od. 20.8, 346.
- 1laughter οὐδὲ μολόντων πὰρ ματέρʼ ἀμφὶ γέλως γλυκὺς ὦρσεν χάριν P. 8.85
Strong 1071
laughter: Ja 4:9.†
- Ilaughter, γέλωι ἔκθανον they were like to die with laughing, Od.; γέλωτα ποιεῖν, κινεῖν, etc., Xen.;— κατέχειν γέλωτα to restrain oneʼs laughter, Xen.; γέλωτα ὀφλεῖν to incur laughter, Eur.; ἐπὶ γέλωτι to provoke laughter, Hdt., Ar.; γέλωτος ἄξια ridiculous, Eur.
- IIoccasion of laughter, matter for laughter, γ. γίγνομαί τινι Soph.
-
…τε τὸν αὐτὸν τὸ αὐτὸ μεμνῆσθαι ἅμα καὶ μὴ εἰδέναι, καὶ δεῖσαν ἀπέφησεν διὰ τὸ μὴ δύνασθαι προορᾶν, γέλωτα δὴ τὸν ἐμὲ ἐν τοῖς λόγοις ἀπέδειξεν. τὸ δέ, ὦ ῥᾳθυμότατε Σώκρατες, τῇδʼ ἔχει · ὅταν τι…
Plato, Theaetetus
-
…ὑφʼ ὧν ἀπόλωλε καὶ νενόσηκεν ἡ Ἑλλάς. ταῦτα δʼ ἐστὶ τί ; ζῆλος, εἴ τις εἴληφέ τι · γέλως, ἂν ὁμολογῇ · συγγνώμη τοῖς ἐλεγχομένοις · μῖσος, ἂν τούτοις τις ἐπιτιμᾷ · τἄλλα πάνθʼ ὅσʼ ἐκ τοῦ…
Demosthenes, Speeches
-
…ὑμεῖς δʼ εἰσορόῳτε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, αὐτὰρ ἐγὼν εὕδοιμι παρὰ χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ. ὣς ἔφατʼ, ἐν δὲ γέλως ὦρτʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιν. οὐδὲ Ποσειδάωνα γέλως ἔχε, λίσσετο δʼ αἰεὶ Ἥφαιστον κλυτοεργὸν ὅπως λύσειεν Ἄρηα. καί μιν…
Homer, Odyssey
-
…, αὐτὰρ ἐγὼν εὕδοιμι παρὰ χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ. ὣς ἔφατʼ, ἐν δὲ γέλως ὦρτʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιν. οὐδὲ Ποσειδάωνα γέλως ἔχε, λίσσετο δʼ αἰεὶ Ἥφαιστον κλυτοεργὸν ὅπως λύσειεν Ἄρηα. καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα · λῦσον ·…
Homer, Odyssey
-
…ἀλλʼ ὅμως γελῶ. ὦ δαιμόνιε πρόσελθε · δέομαι γάρ τί σου. ἀλλʼ οὐχ οἷός τʼ εἴμʼ ἀποσοβῆσαι τὸν γέλων ὁρῶν λεοντῆν ἐπὶ κροκωτῷ κειμένην. τίς ὁ νοῦς ; τί κόθορνος καὶ ῥόπαλον ξυνηλθέτην ; ποῖ γῆς ἀπεδήμεις ;…
Aristophanes, Frogs
-
…τε Κίλισσα ἔφυγεν ἐπὶ τῆς ἁρμαμάξης καὶ οἱ ἐκ τῆς ἀγορᾶς καταλιπόντες τὰ ὤνια ἔφυγον. οἱ δὲ Ἕλληνες σὺν γέλωτι ἐπὶ τὰς σκηνὰς ἦλθον. ἡ δὲ Κίλισσα ἰδοῦσα τὴν λαμπρότητα καὶ τὴν τάξιν τοῦ στρατεύματος ἐθαύμασε. Κῦρος δὲ…
Xenophon, Anabasis
-
…κὰδ δʼ ἔπεσʼ ἐν κονίῃσι μακών, σὺν δʼ ἤλασʼ ὀδόντας λακτίζων ποσὶ γαῖαν · ἀτὰρ μνηστῆρες ἀγαυοὶ χεῖρας ἀνασχόμενοι γέλῳ ἔκθανον. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἕλκε διὲκ προθύροιο λαβὼν ποδός, ὄφρʼ ἵκετʼ αὐλήν, αἰθούσης τε θύρας · καί μιν…
Homer, Odyssey
-
…Παλλὰς φυτεύει πῆμʼ Ὀδυσσέως χάριν. ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει πολύτλας ἀνήρ, γελᾷ δὲ τοῖσδε μαινομένοις ἄχεσιν πολὺν γέλωτα, φεῦ φεῦ, ξύν τε διπλοῖ βασιλῆς κλύοντες Ἀτρεῖδαι. οἱ δʼ οὖν γελώντων κἀπιχαιρόντων κακοῖς τοῖς τοῦδʼ ·…
Sophocles, Ajax
-
…ἰὼ πάνθʼ ὁρῶν ἁπάντων τʼ ἀεὶ κακῶν ὄργανον, τέκνον Λαρτίου, κακοπινέστατόν τʼ ἄλημα στρατοῦ, ἦ που πολὺν γέλωθʼ ὑφʼ ἡδονῆς ἄγεις. ξύν τοι θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται. ἴδοιμι μήν νιν, καίπερ ὧδʼ ἀτώμενος .…
Sophocles, Ajax
-
…δʼ ὑπᾴξας διὰ θυρῶν σκιᾷ τινι λόγους ἀνέσπα, τοὺς μὲν Ἀτρειδῶν κάτα, τοὺς δʼ ἀμφʼ Ὀδυσσεῖ, συντιθεὶς γέλων πολύν, ὅσην κατʼ αὐτῶν ὕβριν ἐκτίσαιτʼ ἰών · κἄπειτʼ ἐπᾴξας αὖθις ἐς δόμους πάλιν, ἔμφρων μόλις πως ξὺν…
Sophocles, Ajax