γλυκύπικρος
γλυκύπικρος, sweetly bitter
γλῠκύ-πῑκρος, ον,
- sweetly bitter, Ἔρος . . γ. ὄρπετον Sapph. 40, cf. AP 5.133 (Posid.), 12.109 (Mel.), Plu. QConv. 2.681b; of news, ‘a gilded pill’, Cic. Att. 5.21.4; ἡδονή Ph. 1.678: later in literal sense, Gal. 11.586.
dulce y amargo
τὸ γ.
• fig.
Ἔρος
ἡδονή
τῆς πολυπραγμοσύνης γαργαλισμός
• irón. de noticias, Cic.Att.114.4.
γλυκύ·πικρος, ος, ον [ῠῠῐ] dont l’amertume a qqe douceur (l’amour), Sapph. 37 ; Anth. 5, 134 ; 12, 109 ; Cic. Plut.
Étym. γλ. πικρός.
γλυκύπικρος, bittersüß, Ἔρως Sappho 37 ; βέλος ἔρωτος Mel. 76 (XII.109); Posidip. 11 (V.134); Plut. Symp. 5.7.2.
γλυκύπικρος
- 1bitter-sweet ]γλυ[κ]υπικ[ρ (supp. Lobel, dubitanter, cll. I. 7.48) Θρ. 2. 7.