γλυπτός
γλυπτός, carved
γλυπτός, ή, όν,
- fit for carving, of wood or stone, Thphr. Lap. 5.
- 2 carved, λύγδου γ. AP 5.193 (Posidipp. or Ascl.); γ. ὁμοίωμα LXX De. 4.25; πρόσοψις Iamb. Protr. 21.κγ; γλυπτόν, τό, carved image, LXX Is. 44.10, al.: but γλυπτά, τά, quarries, ib. Jd. 3.19.
1 apto para ser grabado o esculpido
τὰ γλυπτά
las canteras
2 grabado, esculpido
τὴν ἁπαλὴν Εἰρήνιον ... λύγδου γλυπτήν
ὁμοίωμα
στάλα
τύμβος
• subst. τὸ γ. imagen esculpida LXX Ex.34.13, De.27.15, Mnemos.l.c.,
οὐκ ἔσται ὑμῖν ... γλυπτὸν εἰς θεὸν ὑμῖν
γλυπτός, ή, όν :
1 gravé, Anth. 5, 194 ; Spt. Deut. 4, 25 ; τὸ γλυπτόν (s. e. ὁμοίωμα) image gravée, Spt. Ex. 34, 13 ; Lev. 26, 1 ; Deut. 4, 16 ; 7, 5, etc. ||
2 sur quoi l’on peut graver, Th. Lap. 5.
Étym. vb. de γλύφω.
γλυπτός, in Stein, Erz, Holz gegraben, geschnitzt, Posidip. 7 (V.194); LXX ; λίθος, zum Behauen tauglich, Theophr. lapid. 5.
γλυπτός
γλύφω
- carved, Anth.