γλῶσσα
γλῶσσα, γλῶττα, tongue, language
- tongue, Od. 3.332, etc.
- b γ. λάρυγγος, = γλωττίς, larynx, Gal. UP 7.13.
- 2 tongue, as the organ of speech, γλώσσης χάριν through love of talking, Hes. Op. 709, A. Ch. 266; γλώσσῃ ματαίᾳ Id. Pr. 331, cf. Eu. 830; γλώσσης ἀκρατής Id. Pr. 884 (lyr.); μεγάλης γ. κόμποι S. Ant. 128; γλώσσῃ δεινός, θρασύς, Id. OC 806, Aj. 1142; ἡ γ. ὀμώμοχʼ ἡ δὲ φρὴν ἀνώμοτος E. Hipp. 612: with Preps., ἀπὸ γλώσσης by frankness of speech, Thgn. 63; φθέγγεσθαι Pi. O. 6.13 (but ἀπὸ γ. ληίσσεται, opp. χερσὶ βίῃ, of fraud opp. violence, Hes. Op. 322); also, by word of mouth, Hdt. 1.123, Th. 7.10, Arr. An. 2.14.1; τῷ νῷ θʼ ὁμοίως κἀπὸ τῆς γ. λέγω S. OC 936; τὰ γλώσσης ἄπο, i.e. our words, E. Ba. 1049; ἀπὸ γ. φράσω by heart, opp. γράμμασιν, Cratin. 122; οὐκ ἀπὸ γλώσσης not from mere word of mouth, but after full argument, A. Ag. 813; μὴ διὰ γλώσσης without using the tongue, E. Supp. 112; ἐν ὄμμασιν . . δεδορκὼς κοὐ κατὰ γλῶσσαν κλύων S. Tr. 747:—phrases: πᾶσαν γλῶτταν βασάνιζε try every art of tongue, Ar. V. 547; πᾶσαν ἱέναι γλῶσσαν let loose oneʼs whole tongue, speak without restraint, S. El. 596; πολλὴν γ. ἐγχέας μάτην Id. Fr. 929; κακὰ γ. slander, Pi. P. 4.283: pl., ἐν κερτομίοις γλώσσαις, i.e. with blasphemies, S. Ant. 962 (lyr.), cf. Aj. 199 (lyr.): βοῦς, κ ῇς ἐπὶ γλώσσῃ, v. βοῦς, κλείς.
- 3 of persons, one who is all tongue, speaker, of Pericles, μεγίστη γ. τῶν Ἑλληνίδων Cratin. 293, cf. Ar. Fr. 629 (s. v. l.).
- 4 ἡ γ. τοῦ ταμιείου the advocacy of the fiscus, Philostr. VS 2.29.
- II language, ἄλλη δʼ ἄλλων γ. μεμιγμένη Od. 19.175, cf. Il. 2.804; γλῶσσαν ἱέναι speak a language or dialect, Hdt. 1.57; γ. Ἑλληνίδα, Δωρίδα ἱέναι, Id. 9.16, Th. 3.112, cf. A. Pers. 406, Ch. 564; γλῶσσαν νομίζειν Hdt. 1.142, 4.183; γλώσσῃ χρῆσθαι Id. 4.109; κατὰ τὴν ἀρχαίαν γ. Arist. Rh. 1357b10; dialect, ἡ Ἀττικὴ γ. Demetr. Eloc. 177; but also Δωρὶς διάλεκτος μία ὑφʼ ἥν εἰσι γ. πολλαί Tryph. ap. Sch.D.T. p.320 H.
- 2 obsolete or foreign word, which needs explanation, Arist. Rh. 1410b12, Po. 1457b4, Plu. Pyth. 2.406f: hence Γλῶσσαι, title of works by Philemon and others.
- 3 people speaking a distinct language, LXX Ju. 3.8 (pl.), interpol. in Scyl. 15.
- III anything shaped like the tongue (cf. γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός Act.Ap. 2.3).
- 1 in Music, reed or tongue of a pipe, Aeschin. 3.229, Arist. HA 565a24, Thphr. HP 4.11.4, etc.
- 2 tongue or thong of leather, shoe-latchet, Pl.Com. 51, Aeschin.Socr. 57.
- 3 tongue of land, App. Pun. 121, cf. 95.
- 4 ingot, γ. χρυσῆ LXX Jo. 7.21.
- 5 marking on the liver, in divination, Hsch. (γλῶσσα from γλωχ-yǎ, cf. γλώξ, γλωχίς; γλάσσα from *γλᾰχ-yǎ, weak grade of same root.)
I anat. lengua de pers. y anim.
ἀντικρὺ δ' ἀν' ὀδόντας ὑπὸ γλῶσσαν τάμε χαλκός
διαρθροῖ δὲ τὸν φθόγγον τὰ χείλεα καὶ ἡ γ.
γλσα ἀπεστραμένα (l. ἀπεστραμμένα)
ὦτ[α] μοῦνον καὶ γλάσσαι
II
1 fig. lengua como órgano del habla
οὐδ' εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι ... εἶεν
ἀπὸ γλώσσης μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή
ἡ γ. ὀμώμοχ', ἡ δὲ φρὴν ἀνώμοτος
la lengua ha jurado, pero el corazón noγ. ματαία
lengua neciaγλώσσης ἀκρατής
que no es dueño de su lenguaγλώσσῃ δεινός
hábil de lengua, elocuenteκακὰ γ.
calumnia, lengua viperinaγ. βλάσφημος
μέλαινα δεινὴ γ. Βρεττία παρῆν
πᾶσαν γλῶτταν βασάνιζε
emplea toda clase de palabrasεὐκλέα κέλευθον γλῶσσαν
γλῶτταν ἀγαθὴν πέμπετε
haced alarde de vuestra buena lenguaοἷόν γε πού 'στι γ. κἀνθρώπου λόγος
πᾶσαν ἱέναι γλῶσσαν ὡς
dar rienda suelta a la lenguaἀκαρτεῖν γλώσσης
no controlar la propia lenguaδείδια γὰρ δήμου γλῶσσαν
ὅσσην δὲ καὶ τὴν γλάσσαν, οὗτος, ἔσχηκας
• en distintas constr.
ἀπὸ γλώσσας
con libertad de lenguaje, con franquezaἀπὸ γλώσσης
de palabra op. ἐκ θυμοῦδίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ κλύοντες
los dioses que juzgan los pleitos no ya basándose en las palabras (sino en los hechos)ἀπὸ γλώττης φράσειν
decir de memoria op. γράμμασινἐν κερτομίοις γλώσσαις
con palabras impías, con blasfemiasκηκάδι σὺν γλώσσῃ
con lengua perversaμὴ διὰ γλώσσης
no por medio de la lengua, e.e. sin hablarἐν ὄμμασιν πατρὸς δεδορκὼς κοὐ κατὰ γλῶσσαν κλύων
habiendo visto con mis propios ojos (la desgracia de mi padre) y no oyéndola en boca de otroγλώσσης χάριν
por hablarἐν γλώσσῃ ψευδεῖ
2 fig. de una pers. una lengua, un orador elocuente
μεγίστη γ. τῶν Ἑλληνίδων
•
ταμιείου γ.
trad. de aduocatus fisci
III
1 lengua, lenguaje, dialecto
ἄλλη δ' ἄλλων γ. πολυσπερέων ἀνθρώπων
γλῶσσαν ἱέναι
hablar la lengua (doria)γλῶσσαν νομίζειν
emplear una lenguaγλώσσῃ χρῆσθαι
κατὰ γλῶσσαν
en dialecto op. κατὰ κοινόν o κύριονἡ Ἀττικὴ γ.
el dialecto áticoἡ αἰγυπτιακὴ γ.
κατὰ τὴν ἀρχαίαν γλῶτταν
2 op. la lengua usual palabra o locución desusada que necesita una explicación, glosa Arist.Rh.1410b12, Po.1460b12,
ἔπη καὶ γλώσσας καὶ περιφράσεις
3 fig. αἱ γλῶσσαι las lenguas e.d. los pueblos que hablan diversas lenguas
ὅπως ... πᾶσαι γλῶσσαι καὶ αἱ φυλαὶ αὐτῶν ἐπικαλέσωνται αὐτὸν εἰς θεόν
IV ref. cosas en forma de lengua
1 mús. lengüeta de flauta, Eup.442, Aeschin.3.229, Arist.HA 565a24, Thphr.HP 4.11.4,
γλώττης πνεῦμα
2 anat. glotis
ὃ δὴ γλωττίδα τε καὶ γλῶτταν ὀνομάζω λάρυγγος
3 agujeta de un zapato
φορεῖτε γλῶτταν ἐν ὑποδήμασιν
4 plu. lenguas de fuego
5 lengua de tierra
ἀπὸ τῆς ταινίας ἣ μεταξὺ τῆς λίμνης οὖσα καὶ τῆς θαλάσσης γ. ἐκαλεῖτο
6 lingote
γ. χρυσῆ
7 señal, signo en el hígado de los animales sacrificados, Hsch.
8 hoja en forma de lengua, Cyran.1.21.115.
•Gener. rel. c. γλώξ, γλῶχες ‘barbas del trigo’ haciendo ref. a la forma puntiaguda de la lengua. Otros postulan un ide. *dn̥ghu̯ā < *dn̥ghu̯iH1 cf. alat. dingua, gót. tuggo c. cambios debidos al tabú lingüíst. Otros parten de γλ- < δλ- (cf. γλυκύς de *δλυκύς) y lo rel. c. *δέλεχος (cf. ἐνδελεχής), δολιχός ‘largo’, het. dalugi-, ai. dīrghá-.
1) die Zunge, von Hom. an überall von Menschen u. Tieren ; γλώσσας τάμνειν Od. 3.332, ἐν πυρὶ βάλλειν vs. 341, Zungen der Opfertiere, geschah zum Schluß der Abendmahlzeit, vgl. Nitzsch ; – γλώσσης χάριν, nur um zu reden, od. um Einem nach dem Munde zu reden, Hes. O. 707 ; vgl. Aesch. Ch. 264 ; ἀπὸ γλώσσης, mündlich, ἐφθέγξατο Pind. Ol. 6.13 ; vgl. P. 3.2 ; φράσω Cratin. B.A. 436 ; εἰπεῖν Her. 1.123 ; Thuc. 7.10 ; im Ggstz des schriftlichen. Bei Aesch. Ag. 787 δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ κλύοντες nicht bloß die Worte hörend, sondern nach der Wahrheit ; Luc. pro laps. 18 οὐ τὴν γλῶτταν, ἀλλὰ τὴν γνώμην ἐξετάζειν ; Eur. Hipp. 612 ἡ γλῶσσʼ ὀμώμοχʼ, ἡ δὲ φρὴν ἀνώμοτος ; – ὅ, τι κεν ἐπὶ γλῶτταν ἔλθῃ εἰπεῖν, sagen, was Einem in den Mund kommt, Luc. Qu. hist. 32 ; γλῶσσα δέδεται Merc.cond. 5 ; τὴν γλῶτταν πεπεδημένη Bis acc. 15 ; ἐκ φόβου τὴν γλῶτταν ἐγκλείσας ἔχει Soph. Ant. 180 ; vgl. βαίνω, – Geradezu : Sprache, von Hom. an geläufig ; bes. Mundart, Dialekt ; Il. 2.804, 4.438, Od. 19.175 ; γλῶσσαν ἱέναι, eine Sprache reden, Her. 1.57 u. öfter ; Thuc. 3.112 ; τὴν αὐτὴν γλῶσσαν νομίζουσι, gebrauchen, Her. 1.142, 4.183 ; χρῆσθαι 4.109. Auch = Provinzialismus, ein Wort, das nicht im allgemeinen Gebrauch ist, ein veraltetes ; Arist. poet. 42, rhet. 3.2 ; κατὰ γλῶσσαν γράφειν, in ungewöhnlichen, veralteten Ausdrücken schreiben, Luc. Lexiph. 25 ff.; oft Gramm. – Sprachvermögen, Redegabe ; πᾶσαν γλῶτταν βασάνιζε Ar. Vesp. 547 ; Cratin. nannte den Perikles μεγίστη γλῶττα τῶν Ἑλληνίδων, was Aristid. Or. 45 (II. p. 23) nachahmt, vgl. Aeschrio Ath. VIII.335d.
2) das Mundstück der Flöte, αὐλῶν B.A. 32 ; vgl. Aesch. 3.229 ; σάλπιγγος Poll. 4.85 ; – ein zungenförmiger Schuhriemen, B.A. 32 ; vgl. Plat. com. Ath. XV.677a ; s. Lobeck zu Phryn. 229 u. γλωσσίς.
-ης, ἡ.
- 1
The tongue Il. 1.249, Il. 2.489, Il. 5.74, 292, Il. 16.161, Il. 17.618, Il. 20.248.
Of the tongues of sacrificial victims Od. 3.332, 341.
- 2
A tongue or language Il. 2.804: Od. 19.175.
Language, speech: γ. ἐμέμικτο Il. 4.438.
- 1
- 1tongue in various metaphorical senses, speech, voice, song, etc. δόξαν ἔχω τινʼ ἐπὶ γλώσσᾳ λιγυρᾶς ἀκόνας O. 6.82 ἀπεθήκατο νόστον ἔχθιστον καὶ ἀτιμοτέραν γλῶσσαν καὶ ἐπίκρυφον οἶμον (i. e. talk, gossip) O. 8.69 φέροις δὲ Πρωτογενείας ἄστει γλῶσσαν O. 9.42 τὰ μὲν ἁμετέρα γλῶσσα ποιμαίνειν ἐθέλει O. 11.9 τόλμα τέ μοι εὐθεῖᾰ γλῶσσαν ὀρνύει λέγειν O. 13.12 ἀψευδεῖ δὲ πρὸς ἄκμονι χάλκευε γλῶσσαν P. 1.86 εἰ χρεὼν τοῦθʼ ἁμετέρας ἀπὸ γλώσσας κοινὸν εὔξασθαι ἔπος P. 3.2 ὀρφανίζει μὲν κακὰν γλῶσσαν φαεννᾶς ὀπός P. 4.283 γλῶσσαν ἐπεί σφιν ἀπένεικεν ὑπερποντίαν (sc. Βάττος. outlandish tongue cf. Paus. 10. 15. 7) P. 5.59 κρέσσονα μὲν ἁλικίας νόον φέρβεται γλῶσσάν τε power of speech P. 5.111 τὸ δὲ νέαις ἀλόχοις ἔχθιστον ἀμπλάκιον καλύψαι τʼ ἀμάχανον ἀλλοτρίαισι γλώσσαις P. 11.27 ῥῆμα δʼ ἐργμάτων χρονιώτερον βιοτεύει, ὅ τι κε σὺν Χαρίτων τύχᾳ γλῶσσα φρενὸς ἐξέλοι βαθείας N. 4.8 ἐμὰν γλῶσσαν εὑρέτω κελαδῆτιν N. 4.86 ἄκονθʼ ὥτε χαλκοπάρᾳον ὄρσαι θοὰν γλῶσσαν N. 7.72 εὐαγορηθεὶς κέρδος ὕψιστον δέκεται, πολιατᾶν καὶ ξένων γλώσσας ἄωτον I. 1.51 πολλὰ μὲν ἀρτιεπὴς γλῶσσά μοι τοξεύματʼ ἔχει περὶ κείνων κελαδέσαι I. 5.47 γλῶσσα δʼ οὐκ ἔξω φρενῶν his words are at one with his thoughts I. 6.72 ἔραται δέ μοι γλῶσσα μέλιτος ἄωτον γλυκὺν[ (sc. καταλείβειν, simm.) Πα. 6. 59. ἐμὲ δὲ πρέπει παρθενήια μὲν φρονεῖν γλώσσᾳ τε λέγεσθαι (γλωσσᾷ Π.) Παρθ. 2. 35. τὶν δʼ αἶνος ἑτοῖμος, ὃν ἐν δίκᾳ ἀπὸ γλώσσας Ἄδραστος φθέγξατʼ (ἐνδίκας coni. Snell) O. 6.13
Strong 1100
1. the tongue, as the organ of speech: Mk 7:33, 35 Lk 1:64, 16:24, Ac 2:26 (LXX), Ro 3:13 (LXX) 14:11 (LXX), I Co 14:9, Phl 2:11, Ja 1:26, 3:5, 6, 8, I Pe 3:10 (LXX), I Jo 3:18, Re 16:10; of a tongue-like object, Ac 2:3.
2. a tongue, language: Ac 2:11; joined with φυλή, λαός, ἔθνος, freq. in pl., Re 5:9, 7:9 10:11 11:9 13:7 14:6 17:15; λαλεῖν ἑτέραις γ., Ac 2:4; γ. λαλεῖν καιναῖς, WH, txt. (RV, mg., omit καιναῖς), Mk 16:17; λαλεῖν γλώσσαις, γλώσσῃ (v. ICC, ll. c.; DB, iv, 793ff.), Mk 16:17, WH, txt., R, mg., Ac 10:46, 19:6, I Co 12:30, 13:1
1
1.a
ἐγὼ εἰμι Ἥρων ἔνδοξος, ... ἔχων ὑπὸ τὴν γλῶσσαν τὸ τέλμα τοῦ Ἐμ
yo soy Herón, el famoso, el que tiene debajo de la lengua el lodo de Em
κυνοκεφαλ[ί]διον βοτάνην λαβὼν κείμενος ἔχε ὑπὸ τὴν γλῶττάν σου
toma una planta de boca de dragón y tenla mientras duermes bajo la lengua
1.b
ἐπίθυε ζμύρναν καὶ λίβανον καὶ γλῶτταν βατράχου
quema mirra, incienso y lengua de rana
λαβὼν λάμναν ... γράφε τὰ ὑποκείμενα ὀνόματα καὶ βάλλε εἰς αὐτὸ γλῶσσαν βατράκου
toma una lámina, graba los nombres que siguen y pon en ella una lengua de rana
2
pelos de león es hoja de nabo
- Ithe tongue, Hom., etc.
- 2the tongue, as the organ of speech, γλώσσης χάριν through love of talking, Hes., Aesch.; ἀπὸ γλώσσης by word of mouth, Hdt., Thuc.; οὐκ ἀπὸ γλώσσης not by word of mouth, not from mere hearsay, Aesch.; so, οὐ κατὰ γλῶσσαν Soph.; ἱέναι γλῶσσαν to let loose oneʼs tongue, speak without restraint, Soph.; pl., κερτομίοις γλώσσαις, i.e. with blasphemies, Soph.:—for βοῦς ἐπὶ γλώσσηι, v. βοῦς.
- IIa tongue, language, Hom., Hdt., etc.
- IIIthe tongue or mouthpiece of a pipe, Aeschin.
-
…, οὐδʼ ἔτι δασμοφοροῦσιν δεσποσύνοισιν ἀνάγκαις, οὐδʼ ἐς γᾶν προπίτνοντες ἅζονται · βασιλεία γὰρ διόλωλεν ἰσχύς. οὐδʼ ἔτι γλῶσσα βροτοῖσιν ἐν φυλακαῖς · λέλυται γὰρ λαὸς ἐλεύθερα βάζειν, ὡς ἐλύθη ζυγὸν ἀλκᾶς. αἱμαχθεῖσα δʼ ἄρουραν Αἴαντος περικλύστα…
Aeschylus, Persians
-
…ἔσω σφάζʼ ἐπὶ γαίας, τὰ δὲ πλευροκοπῶν δίχʼ ἀνερρήγνυ. δύο δʼ ἀργίποδας κριοὺς ἀνελὼν τοῦ μὲν κεφαλὴν καὶ γλῶσσαν ἄκραν ῥιπτεῖ θερίσας, τὸν δʼ ὀρθὸν ἄνω κίονι δήσας μέγαν ἱπποδέτην ῥυτῆρα λαβὼν παίει λιγυρᾷ μάστιγι διπλῇ, κακὰ…
Sophocles, Ajax
-
…Ζεὺς ἀπέπαυσεν ἐπʼ εὐλαβείᾳ ; εἰ δὲ μὴ τεταγμένα μοῖρα μοῖραν ἐκ θεῶν εἶργε μὴ πλέον φέρειν, προφθάσασα καρδία γλῶσσαν ἂν τάδʼ ἐξέχει. νῦν δʼ ὑπὸ σκότῳ βρέμει θυμαλγής τε καὶ οὐδὲν ἐπελπομέν α ποτὲ καίριον ἐκτολυπεύσειν ζωπυρουμένας φρενός…
Aeschylus, Agamemnon
-
…γʼ ἂν εὐκλεέστερον κατέσχον ἢ τὸν αὐτάδελφον ἐν τάφῳ τιθεῖσα ; τούτοις τοῦτο πᾶσιν ἁνδάνειν λέγοιτʼ ἄν, εἰ μὴ γλῶσσαν ἐγκλῄοι φόβος. ἀλλʼ ἡ τυραννὶς πολλά τʼ ἄλλʼ εὐδαιμονεῖ κἄξεστιν αὐτῇ δρᾶν λέγειν θʼ ἃ βούλεται. σὺ τοῦτο…
Sophocles, Antigone
-
…οἶδα δώματος μόνη θεῶν, ἐν ᾧ κεραυνός ἐστιν ἐσφραγισμένος · ἀλλʼ οὐδὲν αὐτοῦ δεῖ · σὺ δʼ εὐπιθὴς ἐμοὶ γλώσσης ματαίας μὴ ʼκβάλῃς ἔπη χθονί, καρπὸν φέροντα πάντα μὴ πράσσειν καλῶς κοίμα κελαινοῦ κύματος πικρὸν μένος ὡς σεμνότιμος καὶ…
Aeschylus, Eumenides
-
…γὰρ ἡμῖν τοῦτʼ ὀφείλεται παθεῖν. φεῦ φεῦ. τί λέξω ; ποῖ λόγων ἀμηχανῶν ἔλθω ; κρατεῖν γὰρ οὐκέτι γλώσσης σθένω. τί δʼ ἔσχες ἄλγος ; πρὸς τί τοῦτʼ εἰπὼν κυρεῖς ; ἦ σὸν τὸ κλεινὸν εἶδος Ἠλέκτρας τόδε…
Sophocles, Electra
-
…δʼ, ἄναξ, καλῶς δρῶν ἐξαμαρτεῖν μᾶλλον ἢ νικᾶν κακῶς. ἐσθλοῦ πατρὸς παῖ, καὐτὸς ὢν νέος ποτὲ γλῶσσαν μὲν ἀργόν, χεῖρα δʼ εἶχον ἐργάτιν · νῦν δʼ εἰς ἔλεγχον ἐξιὼν ὁρῶ βροτοῖς τὴν γλῶσσαν, οὐχὶ τἄργα…
Sophocles, Philoctetes
-
…τοιῶνδε λόγων ἢ γνώμῃ μὴ καθαρεύει, ἢ γενναίων ὄργια Μουσῶν μήτʼ εἶδεν μήτʼ ἐχόρευσεν, μηδὲ Κρατίνου τοῦ ταυροφάγου γλώττης Βακχεῖʼ ἐτελέσθη, ἢ βωμολόχοις ἔπεσιν χαίρει μὴ ʼν καιρῷ τοῦτο ποιοῦσιν, ἢ στάσιν ἐχθρὰν μὴ καταλύει μηδʼ εὔκολός…
Aristophanes, Frogs
-
…σοὶ δὲ μάλιστʼ ἐπιτέλλομαι, ὧδε δὲ ῥέξαι · πολλοὶ γὰρ κατὰ ἄστυ μέγα Πριάμου ἐπίκουροι, ἄλλη δʼ ἄλλων γλῶσσα πολυσπερέων ἀνθρώπων · τοῖσιν ἕκαστος ἀνὴρ σημαινέτω οἷσί περ ἄρχει, τῶν δʼ ἐξηγείσθω κοσμησάμενος πολιήτας. ὣς ἔφαθʼ ,…
Homer, Iliad
-
…ὑσμίνῃ δηϊοτῆτος. ἔστι γὰρ ἀμφοτέροισιν ὀνείδεα μυθήσασθαι πολλὰ μάλʼ, οὐδʼ ἂν νηῦς ἑκατόζυγος ἄχθος ἄροιτο. στρεπτὴ δὲ γλῶσσʼ ἐστὶ βροτῶν, πολέες δʼ ἔνι μῦθοι παντοῖοι, ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα. ὁπποῖόν κʼ εἴπῃσθα…
Homer, Iliad