γλώσσαλγος
γλώσσαλγος, talking till one’s tongue aches
γλώσσ-αλγος, ον, (ἄλγος)
- talking till oneʼs tongue aches, garrulous, Poll. 6.119, Demoph. Sent. 7 (Sup.); itching to speak, Plu. Garr. 2.510a:—also γλώσσαργος, [τέχνα] Pi. Parth.Fr. 13b67; ἡδονή J. AJ 18.6.7; ἀηδών D.Chr. 47.16: Sup., Ph. 2.571.
de lengua penosa, gárrulo, prolijo, pesado Pythag.l.c., Adam.2.33, Poll.6.119, Eust.547.27; cf.
γλώσσ·αλγος, ος, ον, qui a des démangeaisons de parler, bavard Adam. Physiogn. 2, 25 ||
Sup. -ότατος, Phil. 2, 571.
Étym. γλῶσσα, ἀλγέω.
γλώσσαλγος, geschwätzig, frech im Reden, Philo u. a.Sp.
For Pindar, see also: γλώσσαργος
γλώσσαλγος
γλῶσσα, ἄλγος
- talking till oneʼs tongue aches.