γομόω

1 cargar τὸν ὄνον Babr.111.9, τὰ τρ[ία κα]μήλια PFlor.167.ue.6 (III d.C.), τὰ πλοῖα PKöln 199.7 (IV d.C.), c. ac. del cargamento ἀπόστειλον αὐτὰ (τὰ καμήλια) ... ὅπως γομώσῃ τὰ ξύλα PFlor.129.5 (III d.C.)

• en v. pas. γομωθέντα τὰ πλοῖα PBeatty Panop.2.111 (IV d.C.), cf. POxy.938.6 (III/IV d.C.), PHamb.229.4 (VI d.C.)

• c. gen. estar cargado de ἅμαξα ξύλων γεγομωμένη DP 14.8, τὸ πετεινὸν ... γεγομωμένον τῶν ἀρωμάτων Phys.A 26.3, cf. 45.3

• fig. de pers. que han bebido τί γὰρ ἀπλήστως ἐγόμωσας; Hierocl.Facet.119.

2 llenar en v. pas. γομοῦνται ὑμῶν οἱ δύο μεγάλοι λάκκοι Cyr.S.V.Euthym.44

• fig. c. dos ac. γομώσας τὸν ἀέρα λόγους Dial.Tim.et Aquil.79ue.