δαμάλη
δαμάλη, a young heifer
δᾰμάλη [μᾰ], ἡ,
- = δάμαλις, E. Ba. 739, Theoc. 4.12, POxy. 1734.2, etc.
ternera, novilla E.Ba.739, Theoc.4.12, PTeb.729.10 (II a.C.), PSarap.8.4 (II d.C.), POxy.1734.2 (II/III d.C.).
δαμάλη, ης (ἡ) [ᾰᾰ] jeune génisse, Eur. Bacch. 738 ; Thcr. Idyl. 4, 12 (dor. -άλα) ; etc.
Étym. cf. δάμαλις.
δαμάλη, ἡ, = δάμαλις, Eur. Bacch. 738 ; Theocr. 4.12 u. öfter.