Logeion | δεῦτε

δεῦτε, Adv., as pl. of δεῦρο,

come hither! in Hom. with pl. imper. (exc. δεῦτʼ ἄγε Φαιήκων ἡγήτορες Od. 8.11), either expressed, δεῦτʼ ἄγετʼ Il. 7.350, al.; or understood, δεῦτε, φίλοι 13.481; δεῦθʼ, ἵνα . . ἴδησθε Od. 8.30: rarely in Lyr., Sapph. 60,65, and Trag., δεῦτε, λείπετε στέγος E. Med. 894: in later Prose, δ. οἰκοδομήσωμεν LXX Ge. 11.4; δ. ἴδετε Ev.Matt. 28.6; δ. καὶ ἀκούσατε Arr. Epict. 3.23.6; δ. πρός τινα Plu. Cor. 33.

adv. de lugar

1 aquí ὦ Κύπρου δέσποινα, τεὸν δεῦτ' ἐς ἄλσος ... ἐπάγαγ' señora de Chipre, aquí, hasta tu santuario ha traído Pi.Fr.122.18.

2 gener. entendido como imperat. plu. y c. idea de mov. ¡venid aquí! δεῦθ', ἵνα ... ἴδησθε ¡venid aquí! para que veáis ..., Od.8.307, δεῦτε, φίλοι Il.13.481, δεῦτε, Δί' ἐννέπετε ¡venid aquí!, invocad a Zeus Hes.Op.2, cf. E.Med.894 (cód.), δεῦτε Δίος κόραι Sapph.53, cf. 128, δεῦτέ μοι νᾶ]σον Πέλοπος λίποντε[ς Alc.34.1, δεῦτ' ὄλβιαι Inc.Lesb.286.2.8S., πάντες γεωργοὶ δεῦτε κἀμπελοσκάφοι A.Fr.46a.18, ἴλεωι δ. Herod.4.11, cf. Call.Fr.191.9, δ. δή ¡venid aquí!, ¡venga! Men.Dysc.866, cf. Theoc.8.50, Aesop.293, I.AI 6.111

• c. imperat. δεῦτε ἴδετε τὰ ἔργα κυρίου venid, contemplad las obras del Señor LXX Ps.45.9, δ. ἴδετε τὸν τόπον venid, ved el lugar, Eu.Matt.28.6, δ. ἀκούσατε venid y escuchad LXX Ps.65.16, Arr.Epict.3.23.6, δ. οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου venid, benditos de mi padre, Eu.Matt.25.34

• seguido de régimen preposicional δεῦτ' ἐν χορόν, Ὀλύμπιοι venid aquí, a la danza, Olímpicos Pi.Fr.75.1, πρὸς Μάρκιον Plu.Cor.33, δ. πρός με venid a mí, Eu.Matt.11.28, δ. ὁπίσω μου seguidme LXX 4Re.6.19, Eu.Matt.4.19, Eu.Marc.1.17, εἰς τοὺς γάμους Eu.Matt.22.4, εἰς ἔρημον τόπον Eu.Marc.6.31, μετὰ ἀνθρώπων καλῶν δ. ven aquí con hombres buenos, PMich.214.29 (III d.C.).

3 usado como interj. ¡ea!, ¡vamos! en contextos exhortativos o imperat., gener. c. imperat. plu. δεῦτ' ἄγετ' Il.7.350

• tb. sg. c. voc. plu. δεῦτ' ἄγε, Φαιήκων ἡγήτορες Od.8.11

• c. subj. δ. ἴομεν πόλεμόνδε ¡ea! vayamos al combate, Il.14.128, δ. ... ἴδωμ' ὅτιν' ἔργα τέτυκται Il.22.450, δ. φίλοι, ἤϊα φερώμεθα ¡aquí, los míos, traigamos las provisiones!, Od.2.410, cf. 8.133, δ. οἰκοδομήσωμεν ... πόλιν ¡ea!, edifiquemos una ciudad LXX Ge.11.4, δ. ἀποκτείνωμεν αὐτόν ¡ea! matémoslo, Eu.Marc.12.7, Eu.Matt.21.38, Eu.Luc.20.14 (var.), δεῦτε, προσευξάμενοι συνταξώμεθα Pall.V.Chrys.10.36.
•Prob. refección analóg. de δεῦρο q.u., en su uso exclamativo, sobre el modelo de la des. de 2^a plu. de imperat.

δεῦτε, adv. c. δεῦρο, d’ord. avec un verbe au plur. δεῦτ’ ἄγετ’, Il. 7, 350, allons, voyons ! δεῦτ’ ἴομεν, Il. 14, 128 (cf. 22, 450 ; Od. 2, 410 ; 8, 133), allons, marchons ! ou avec un voc. plur. δεῦτε, φίλοι, Il. 13, 481, allons, amis ! avec le sg. ἄγε, mais suivi d’un voc. plur. δεῦτ’ ἄγε, ἡγήτορες, Od. 8, 11, allons, chefs (des Phéaciens), rar. chez les Trag. Eur. Med. 894 ; en prose, Plut. Cor. 33 ; Spt. Gen. 11, 3, 4 ; Ps. 73, 8, etc. ; NT. Matth. 28, 6, etc.

δεῦτε [~ δεῦρο] adv., als uitr. tot meerdere pers. hier!, hierheen!: δεῦτε, φίλοι, καί μ’ ... ἀμύνετε hierheen, vrienden, en kom mij te hulp Il. 13.481; δεῦτε Δίος κόραι hierheen, dochters van Zeus! Sapph. 53.

δεῦτε, ermunternder Zuruf, hierher, wohlan, adverb., aber wie ein plural. zu δεῦρο gebildet ; s. Herodian. μονήρ. λέξ. p. 27.1 ; Apoll. lex. Homer. p. 57.32 δεῦτε· ἄγετε δή. Man hat vermutet, δεῦτε sei aus δεῦρʼ ἴτε entstanden. Bei Homer ist δεῦτε ungleich seltner als δεῦρο. Als sehr bedenkliche var. erscheint δεῦτε in der Anrede an einen Einzelnen Od. 8.145, δεῦτʼ ἄγε καὶ σύ, ξεῖνε πάτερ, πείρησαι ἀέθλων, bessere Lcsart δεῦρʼ ἄγε, und Od. 8.205, τῶνδʼ ἄλλων ὅτινα κραδίῃ θυμός τε κελεύει, δεῦτʼ ἄγε πειρηθήτω, bessere Lesart δεῦρʼ ἄγε. Mit dem singularischen ἄγε verbunden als Anrede an Mehrere Od. 8.11, δεῦτʼ ἄγε, Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες, εἰς ἀγορὴν ἰέναι, ὄφρα ξείνοιο πύθησθε, vgl. Scholl. Mit dem dual. des Verbs als Anrede an Zwei Il. 22.450, δεῦτε, δύω μοι ἕπεσθον. In der Anrede an Mehrere mit dem plural. des Verbs, konjunktiv. hortativ.: Od. 2.410 δεῦτε, φίλοι, ἤια φερώμεθα ; 8.133 δεῦτε, φίλοι, τὸν ξεῖνον ἐρώμεθα ; Il. 14.128 δεῦτʼ ἴομεν πόλεμόνδε ; mit ἄγετε Il. 7.350 δεῦτʼ ἄγετʼ, Ἀργείην Ἑλένην καὶ κτήμαθʼ ἅμʼ αὐτῇ δώομεν Ἀτρείδῃσιν ἄγειν ; mit einem imperativ., durch καί verbunden, Il. 13.481, δεῦτε, φίλοι, καί μʼ οἴῳ ἀμύνετε. Ohne Verbum, Anrede an Mehrere, Od. 8.307, Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι θεοί, δεῦθʼ, ἵνα ἔργα γελαστὰ καὶ οὐκ ἐπιεικτὰ ἴδησθε. Aehnlich schrieb Kallistratos Od. 2.410, Scholl. Didym. Καλλίστρατος δεῦτε, φίλοι, ὄφρʼ ᾖα φερώμεθα. Od. 8.250 wird von Strab. 10. p. 473 mit δεῦτε angeführt, δεῦτʼ ἄγε, Φαιήκων βητάρμονες ὅσσοι ἄριστοι, bessere Lesart ἀλλʼ ἄγε. – sp.D. u. NT, wo, wie bei δεῦρο, nicht immer an ein Herkommen zu denken. – Vgl. noch Buttmann Lexil. 2, 227 ff, wo auch Einiges über δηῦτε.

δεῦτε

= δεῦρο. Used in dual and pl. contexts.

- 1
  = δεῦρο 1 elliptically: δ. καί μʼ ἀμύνετε Il. 13.481. Cf. Od. 8.307.
- 2
  = δεῦρο 3: δ. δύω μοι ἕπεσθον Il. 22.450.
  
  With ἄγε Od. 8.11.
- 3
  = δεῦρο 4 (with or without ἄγετε): δ. ἴομεν Il. 14.128. Cf. Il. 7.350: Od. 2.410, Od. 8.133.

δεῡτε

1hither perhaps pl. of δεῦρο (cf. Lobel, Αλκαίου Μέλη xliv; Schwyz. 1. 632) ὦ Κύπρου δέσποινα, τεὸν δεῦτʼ ἐς ἄλσος φορβάδων κορᾶν ἀγέλαν ἑκατόγγυιον Ξενοφῶν τελέαις ἐπάγαγʼ εὐχωλαῖς ἰανθείς fr. 122. 19. pro impv., δεῦτʼ ἐν χορόν, Ὀλύμπιοι, (v.l. ἴδετʼ) fr. 75. 1.

Number of occurrences in NT: 12
Strong 1205

δεῦτε adv., as pl. of δεῦρο, 1. (b), q.v., [in LXX chiefly for לְכוּ ;]

come on! come here! come!: c. imperat., Mt 25:34 28:6, Jo 4:29 21:12, Re 19:17; c. subjc., Mt 21:38, Mk 12:7; seq. ὀπίσω, Mt 4:19, Mk 1:17; πρός, Mt 11:28; εἰς, Mt 22:4, Mk 6:31.†

δεῦτε : adv. of exhortation, come on; δεῦτε, φίλοι, Il. 13.481; δεῦτʼ ἴομεν πόλεμόνδε, Il. 14.128. Cf. δεῦρο, fin.

δεῦτε

as pl. of δεῦρο, hither! come on! come here! just like δεῦρο, with pl. imperat., δεῦτʼ ἄγετʼ Il.; δεῦτε φίλοι Il.; δεῦτʼ ἄγε, Φαιήκων ἡγήτορες Od.

Menu

Word wheel

δεῦτε

Saved

Recent