Logeion | δεύω

δεύω (A), impf. ἔδευον, Ep. δεῦον, Ion. δεύεσκον, Od. 8.522, Il. 13.655, Od. 7.260: fut. δεύσω Eub. 90.4: aor. ἔδευσα Eup. 332, Pl.Com. 173.9, S. Aj. 376 (lyr.):—Med., Od. 5.53:—Pass., ib. 6.44, etc.: fut. δεύσομαι (ἀνα-) Gal. 10.867: aor. ἐδεύθην Hp. Ulc. 11, Thphr. HP 9.9.1: pf. δέδευμαι E. Fr. 467.5, Pl. Lg. 782c, X. Cyr. 6.2.28:—

wet, drench, δεῦε δὲ γαῖαν (sc. αἷμα) Il. 13.655, cf. 23.220; γλάγος ἄγγεα δεύει 2.471; δάκρυ δʼ ἔδευε . . παρειάς Od. 8.522; σπογγιὰν δεύων Hp. Loc.Hom. 12: c. dat. modi, εἵματα δʼ αἰεὶ δάκρυσι δεύεσκον Od. 7.260:— Pass., δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι Il. 9.570; αἵματι δὲ χθὼν δεύετο 17.361; χρίμασι δευόμενοι Xenoph. 3.6; μέλιτι καρποὶ δεδευμένοι Pl. Lg. l.c.; to be flooded with light, ἀργέτι δεύεται αὐγῇ Emp. 21.4; ῥίζα ὄξει δευθεῖσα steeped in . ., Thphr. l.c.:—Med., πυκινὰ πτερὰ δεύεται ἅλμῃ wets his wings in the brine, Od. 5.53, cf. E. Alc. 184: rarely c. gen. modi, αἵματος ἔδευσε γαῖαν Id. Ph. 674 (lyr.).
- - 2 mix a dry mass with liquid, so as to make it fit to knead, Ar. Fr. 271; δεῦσαι καὶ μάξαι X. Oec. 10.11; ἄρτον ὕδατι δεδευμένον Id. Cyr. 6.2.28; ἀλφίτοις δ. knead up with meal, D.H. 7.72.
  - 3 smear, δᾷδας πίττῃ δεδευμένας Hdn. 8.4.11:—Med., ἀμφὶ μελαίνῃ δευόμεναι σποδιῇ πλόκαμον AP 7.10.
- II causal, make to flow, shed, ἐρεμνὸν αἷμʼ ἔδευσα S. Aj. 376 (lyr.).

δεύω (B), Aeol. and Ep. form of δέω (B),

miss, want, Act. used by Hom. only in aor., ἐδεύησεν δʼ οἰήϊον ἄκρον ἱκέσθαι he missed, failed in reaching it, Od. 9.483, 540: δεύει, = δεῖ, IG 12(2).526A 19 (Eresus); δεύοντος Alc. Oxy. 1788.15 ii 3.
- II Dep. δεύομαι, fut. δευήσομαι Od. 6.192, = Att. δέομαι, feel the want or loss of, be without, θυμοῦ δευόμενος reft of life, Il. 3.294, 20.472; stand in need of, βάκτρου E. Tr. 276; ἐν καίροις ἐπιμεληΐας δευομένοις IG 12(2).243 (Mytilene); αἴ κέ τινος δεύωνται ib. 15.26; ἐδεύετο ἤματος ὥρη . . νέεσθαι the time of day required her to return, A.R. 3.1138.
- - 2 to be wanting, deficient in, δ. πολέμοιο Il. 13.310 μάχης ἄρα πολλὸν ἐδεύεο 17.142: abs., δευόμενος in need, 22.492; τετράκις εἰς ἑκατὸν δεύοιτό κεν it would fall short . ., A.R. 2.974.
  - 3 c. gen. pers., to be inferior to, ἄλλα τε πάντα δεύεαι Ἀργείων Il. 23.484; οὔ τευ δευόμενον Od. 4.264.

I de líquidos

1 tr. mojar, humedecer, empapar, bañar

a) siendo suj. el líquido αἷμα ... δεῦε δὲ γαῖαν Il.13.655, δάκρυ δ' ἔδευεν ... παρειάς Od.8.522, γλάγος ἄγγεα δεύει la leche baña los cántaros, e.d., es abundante en primavera, Il.2.471 del agua de la fuente Castalia περιμένει με κόμας ἐμᾶς δεῦσαι παρθένιον χλιδάν me espera para bañar la gala virginal de mi cabello E.Ph.224, cf. Q.S.7.57, Nonn.D.15.4, 20.16, en v. pas. αἵματι δὲ χθὼν δεύετο πορφυρέῳ Il.17.361, οὔτε ποτ' ὄμβρῳ δεύεται el Olimpo Od.6.44, cf. A.R.4.270, Q.S.4.521, βόστρυχα σοὶ τὰ μύροισι δεδευμένα tus rizos empapados de perfume, AP 6.71 (Paul.Sil.), κροτητὰ ... πελάνῳ ... δεδευμένα bizcochos bañados con miel E.Fr.467.5, μέλιτι καρποὶ δεδευμένοι Pl.Lg.782c, ὕδατι δεδευμένον τὸν ἄρτον X.Cyr.6.2.28, τοξεύματος ... ἰῷ ... δεδευμένου Hld.8.8.1;

b) frec. c. suj. de pers. οἶνον ... χέε, δεῦε γαῖαν Il.23.220

• y dat. instrum., de materia o gen. partit. mojar de, empapar de εἵματα ... δάκρυσι Od.7.260, cf. A.R.3.804, 1064, SEG 26.290.4 (Ática II d.C.), χόνδρον αὐτῷ δεύσετε γάλακτι χηνός mojadle un grano de sal en leche de oca Eub.89.4, βολβοὺς ... καταχύσματι Pl.Com.189.9, σπογγίαν ... τῷ φαρμάκῳ Hp.Loc.Hom.12, esp. de sangre ὄνυχι δ' ἁπαλόχροα γένυν δεῦσε φονίαισι πλαγαῖς E.Hel.374, cf. AP 7.208 (Anyt.), τῷ μὲν αἵματι δεύει τὸν βωμὸν ὁ ἱερεύς I.AI 3.231, cf. 226, αἵματι κόλπον ἔδευσε Nonn.D.7.168, elípt. λαΐνους ὀρθοστάτας ἔδευσεν empapó (de sangre) los zócalos de piedra (al morir) E.HF 980, cf. Q.S.14.279, Nonn.D.25.68, c. gen. partit. αἵματος δ' ἔδευσε γαῖαν E.Ph.674, cf. 1152, ὁ δὲ δεύσας τοῦ αἵματος τοὺς δακτύλους προσέγραψεν Iambl.Fr.73, en v. pas. ἀφρῷ χείλεα πάντα δεδευμένον mojado completamente de baba en los labios, AP 15.51 (Arch.);

c) en v. med. empaparse, mojarse, bañarse δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι y su seno se empapaba de lágrimas, Il.9.570, cf. E.Alc.184, D.Chr.29.22, Opp.H.3.408, AP 8.39 (Gr.Naz.), ἰχθὺς ἀγρώσσων πυκινὰ πτερὰ δεύεται ἅλμῃ buscando peces se moja en la espuma sus espesas alas, Od.5.53, ἀσκητοῖσ' ὀδμὴν χρίμασι δευόμενοι perfumándose con raros ungüentos Xenoph.B 3.6.

2 verter, derramar c. suj. de pers. ἐν δ' ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις ἐρεμνὸν αἷμ' ἔδευσα cayendo sobre cornudos bueyes y cabras lustrosas derramé su negra sangre S.Ai.376.

II

1 humedecer un líquido la materia pulverizada, empapar, formar una masa εἰ μὴ κόρη δεύσειε τὸ σταῖς a no ser que una muchacha hiciera masa de espelta Eup.362, dif. de μάττω: πτίττω, βράττω, δ., μάττω, πέττω, καταλῶ Ar.Fr.282, ἀγαθὸν ... εἶναι γυμνάσιον καὶ τὸ δεῦσαι καὶ μάξαι un buen ejercicio es hacer la mezcla y amasar X.Oec.10.11, πελανο]ῖς μέλιτι καὶ ἐλαίῳ δεδευμένοις IP 8(3).161.24 (II d.C.), ἄλφιτ]α ἐπέπασεν καὶ ἐλαίῳ ἔδευσεν en un sacrificio, Lollian.338.13, cf. Eust.1445.60, πλακοῦντα μέλιτι δεδευμένον Sch.Ar.Nu.507β

• de otras masas γῆν ... ἔδευσεν μυελῷhizo una masa de tierra con médula el Demiurgo para formar los huesos humanos, Pl.Ti.73e, γῆν ... ὕδατι δεύσας para hacer ladrillos, Plu.2.99d, en v. pas. πώματα τέφρᾳ ὕδατι δεδευμένῃ ἐπιχρισθέντα copas embadurnadas de ceniza amasada con agua, Gp.7.19.2.

2 frec. en recetas médicas mezclar ἄνθος ... ἐν οἴνῳ δεύσας Hp.Nat.Mul.84, ῥητίνην οἴνῳ δεῦσαι Hp.Mul.2.195, Epid.5.68, Mul.1.60, en v. pas. ὄξει ταῦτα δευθέντα Hp.Vlc.11, (τοῦ μανδραγόρου) τὴν δὲ ῥίζαν πρὸς ἐρυσίπελας ... ὄξει δευθεῖσαν y la raíz (de la mandrágora) para la erisipela (se usa) mezclada con vinagre Thphr.HP 9.9.1, de venenos ἰὸν ... δευόμενον τῷ ποτῷ Luc.Dips.5.

III de materias viscosas impregnar, embadurnar, untar ἐπὶ τὸ ὀστέον τὸ τηκτὸν ... δεύσας Hp.VC 14, δᾷδας ... πίσσῃ ... δεδευμένας Hdn.8.4.10.

IV usos analóg.

1 de materias en polvo espolvorear ἀπαρχὰς ... ἀλφίτοις δεύονταςespolvoreando las primicias con harina para un sacrificio, D.H.7.72

• en v. med. mismo sent. Βιστονῖδες ... ἀμφὶ μελαίνῃ δευόμεναι σποδιῇ πλόκαμον las bistónides, e.e., las tracias espolvoreando en derredor con negra ceniza la cabellera de Orfeo, a su muerte AP 7.10.

2 de la luz inundar, bañar ἄμβροτα δ' ὅσσ' εἴδει τε καὶ ἀργέτι δεύεται αὐγῇ y cuantos cuerpos inmortales se bañan en calor y luz radiante Emp.B 21.4.

1 δεύω (impf. ἔδευον, f. δεύσω, ao. ἔδευσα, pf. inus. ; pass. ao. ἐδεύθην, pf. δέδευμαι)

I mouiller, d’où :

1 arroser, imprégner : γαῖαν, Il. 13, 655, la terre, en parl. de sang ; παρειάς, Od. 8, 522, les joues, en parl. de larmes ; γλάγος ἄγγεα δεύει, Il. 2, 471, le lait mouille, c. à d. inonde ou remplit les vases ; avec double rég. γαῖαν αἵματος, Eur. Ph. 674, arroser la terre de sang ; ou avec le dat. εἵματα δάκρυσι, Od. 7, 260, arroser ses vêtements de larmes ; au pass. être mouillé ou arrosé : δάκρυσι, Il. 9, 570 ; αἵματι, Il. 17, 361, de larmes, de sang ||

2 particul. mouiller pour pétrir : ἄρτον ὕδατι, Xén. Cyr. 6, 2, 28, mouiller du pain pour le pétrir ; δεῦσαι καὶ μάξαι, Xén. Œc. 10, 11, mouiller et pétrir ; cf. Ar. (Poll. 7, 24) ; DH. 7, 72, etc. ||

3 enduire, imprégner : μέλιτι, Plat. Leg. 782c ; πίσσῃ, Hdn 8, 4, enduire de miel, de poix ou de résine ; p. anal. en parl. de choses sèches : σποδίῃ, Anth. 7, 10 (se couvrir les cheveux) de cendre ||

II faire couler, répandre : αἷμα, Soph. Aj. 376, du sang ||

Moy. mouiller (qqe ch. à soi) : πτερὰ ἅλμῃ, Od. 5, 53, mouiller ses ailes dans les flots ||

➳ Impf. poét. 3 sg. δεῦε, Il. 23, 220. Impf. itér. δεύεσκον, Od. 7, 260. Pass. impf. 3 sg. poét. δεύετο, Il. 17, 361 ; A. Rh. 1, 750 ; 3 pl. poét. δεύοντο, Il. 9, 570 ; 23, 15.

Étym. Étymol. inconnue.

2 δεύω (seul. ao. 3 sg. ἐδεύησεν) manquer, ne pas réussir à, inf. Od. 9, 483, 540 ||

Moy. (seul. prés. impf. et fut. ; v. ci-dessous)

I manquer, d’où :

1 manquer de, être privé de : τινος, Il. 1, 468 ; 2, 128 ; Od. 4, 264 ; 6, 192, de qqe ch. ; θυμοῦ, Il. 20, 472, être privé de la vie, perdre la vie ||

2 abs. manquer de ressources, être dans le besoin, Il. 1, 134 ; 22, 492 ||

3 manquer, être en reste, en déficit : τετράκις εἰς ἑκατὸν δεύοιτό κεν, A. Rh. 3, 974, il s’en manquerait de 4 sur 100 ||

4 p. suite, avoir besoin de, d’où demander à, désirer, avec l’inf. A. Rh. 3, 1138 ||

II être inférieur à : τινος, Il. 23, 484, à qqn ; μάχης, Il. 17, 142, rester au-dessous d’un combat, ne pas s’en tirer comme on aurait pu ; πολέμοιο, Il. 13, 310, rester au-dessous d’une guerre, ne pas avoir ce qu’il faut pour la soutenir (sel. d’autres, ne pas manquer de guerre, voir commencer une grande guerre, un grand combat) ||

➳ Moy. prés. ind. 2 sg. δεύεαι, Il. 23, 484 et δεύῃ, Od. 1, 254 ; 3 sg. -εται, Od. 7, 73 ; 3 pl. -ονται, Q. Sm. 1, 459 ; impér. 3 sg. : -έσθω, Il. 20, 122 ; opt. 3 pl. -οιντο, Call. Ap. 50 ; ion. et épq. -οίατο, Il. 2, 128 ; 5, 202 ; inf. -εσθαι, Il. 13, 310 ; part. -όμενος, Il. 3, 294 ; fém. dor. -ομένα, Eur. Tr. 276. — Impf. 2 sg. ἐδεύεο (avec syniz.) Il. 17, 142 ; 3 sg. ἐδεύετο, Il. 1, 468, 602 ; 4, 48 ; 3 pl. δεύοντο, Il. 2, 709 ; 3 duel δευέσθην, Il. 8, 127. — Fut. 2 sg. δευήσεαι, Od. 6, 192 ; 14, 510 ; inf. -ήσεσθαι, Il. 13, 786 ; Od. 23, 128.

Étym. p. *δέϝω, éol. et épq. c. δέω.

δεύω, poët. imperf. δεῦον, iter. δεύεσκον, nat maken, doordrenken: αἷμα ... δεῦε ... γαῖαν het bloed doordrenkte de aarde Il. 13.655; εἵματα ... δάκρυσι δεύεσκον ik maakte voortdurend mijn kleren nat met mijn tranen Od. 7.260; met acc. v. h. inw. obj.: ἐρεμνὸν αἷμ’ ἔδευσα ik vergoot het donkere bloed Soph. Ai. 376; med.: πτερὰ δεύεται ἅλμῃ (een vogel die) zijn vleugels nat maakt in het zeewater Od. 5.53; πᾶν δὲ δέμνιον ... δεύεται πλημμυρίδι zij doordrenkt haar hele bed met haar tranenvloed Eur. Alc. 184; met water mengen, weken: perf. pass.: ὕδατι δεδευμένον τὸν ἄρτον brood geweekt in water Xen. Cyr. 6.2.28; pass.: δευόμενον τῷ ποτῷ wanneer het (vergif) geweekt wordt in de drank Luc. 60.5; overdr.: ἀργέτι δεύεται αὐγῇ doordrenkt van een stralende glans Emp. B 21.4.

2. δεύω [~ 2. δέω] poët. en Aeol. voor 2. δέω, aor. (ἐ)δεύησεν
1. act. niet slagen in: ἐδεύησεν δ’ οἰήϊον ἄκρον ἱκέσθαι hij slaagde er niet in het uiteinde van het roer te raken (met het rotsblok) Od. 9.540.
2. med. tekort schieten, tekort komen, missen, met gen.: μάχης ... πολλὸν ἐδεύεο u schiet zeer tekort in strijdvaardigheid Il. 17.142; οὔ τευ δευόμενον aan niets gebrek hebbend Od. 4.264; θυμοῦ δευόμενος terwijl ze hun levenskracht kwijtraakten Il. 3.294.

δεύω ¹, benetzen, befeuchten ; verwandt διαίνω ? oder δύω, δύνω ? Hom. nur praes. u. impf.; z.B. ἐκ δʼ αἷμα μέλαν ῥέε, δεῦε δὲ γαῖαν Il. 13.655 ; εἵματα δʼ αἰεὶ δάκρυσι δεύεσκον Od. 7.260 ; πυκινὰ πτερὰ δεύεται ἅλμῃ 5.53 ; δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι Il. 9.570 ; ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ, ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει, Milch netzt die Gefäße, d.i. füllt sie, Il. 2.471. Das einzige Homerische Komposit., καταδεύω, erscheint an der einzigen Stelle, wo es bei Homer vorkommt, Il. 9.490, im aorist., πολλάκι μοι κατέδευσας ἐπὶ στήθεσσι χιτῶνα οἴνου ἀποβλύζων ἐν νηπιέῃ ἀλεγεινῇ. – Eur. Phoen. 674, c. gen., αἵματος δʼ ἐδευσε γαῖαν ; auch in Prosa, μέλιτι καρποὶ δεδευμένοι Plat. Legg. VI.782c ; von der Asche, σποδιῇ δευόμεναι πλόκαμον, Ep.adesp. 482 (VII.10). Einen aor. δεύεσαν ἀφρῷ hat Qu.Sm. 4511.
Uebertr., a) ἐρεμνὸν αἷμʼ ἔδευσα, Soph. Aj. 369, d.i. vergießen.
b) bei Xen. Oec. 10.11 ist δεῦσαι καὶ μάξαι verbunden, einweichen u. kneten ; vgl. ἄρτον ὕδατι Cyr. 6.2.28 ; εἰμὴ κόρη δεύσειε τὸ σταῖς Eupol. fr. inc. 40 ; μάττω, δεύω, πέττω, Ar. bei Poll. 7.24 ; γῆν ὕδατι, beim Ziegelstreichen, Plut. fort. g.E. (p. 309); Dion.Hal. 7.72 ; Suid. erkl. δέδευκε, πεφύρακε.
c) δᾷδες πίσσῃ καὶ ῥητίνῃ δεδευμέναι, bestrichen, Herodian. 8.4.30.

δεύω ², fehlen, s. δέω².

δεύω 1.

Pa. iterative δεύεσκον Od. 7.260.

(κατα-.)

To wet, moisten Il. 2.471 = Il. 16.643, Il. 9.570, Il. 13.655 = Il. 21.119, Il. 17.51, 361, Il. 23.15 (twice), 220: Od. 5.53, Od. 6.44, Od. 7.260, Od. 8.522, Od. 9.290.

δεύω 2

(δέϝω).

3 sing. aor. ἐδεύησε Od. 9.483, 540.

Also in form δῆσε Il. 18.100. Except in these forms as deponent δεύομαι.

2 sing. fut. δευήσεαι Od. 6.192, Od. 14.510.

Infin. -εσθαι Il. 13.786: Od. 23.128. (ἐπιδεύομαι.)

- 1
  To lack, be without, want, not to have.
  With genit.: ἡγεμόνος Il. 2.709. Cf. Il. 2.128, Il. 4.48 = Il. 24.69, Il. 5.202, Il. 8.127, Il. 13.786, Il. 18.100: ἐσθῆτος Od. 6.192, Od. 14.510. Cf. Od. 7.73, Od. 8.137, Od. 23.128.
  
  Absol.: ἧσθαι δευόμενον (with empty hands) Il. 1.134, μηδέ τι θυμῷ δευέσθω (fail) Il. 20.122, δευόμενος (in his need) Il. 22.492.
  
  To be in the state of having (something) fail one, be deprived of, lose.
  With genit.: θυμοῦ Il. 3.294, Il. 20.472.
- 2
  To fall short of (a person).
  With genit.: Ἀργείων Il. 23.484. Cf. Od. 1.254, Od. 4.264.
  
  To be unequal to, unfitted for.
  With genit.: πολέμοιο Il. 13.310. Cf. Il. 17.142.
- 3
  To suffer want or be stinted in the matter of.
  With genit.: δαιτός Il. 1.468 = 602 = Il. 2.431 = Il. 7.320 = Il. 23.56: = Od. 16.479 = Od. 19.425.
- 4
  To fail to do something.
  With infin.: ἐδεύησεν οἰήϊον ἄκρον ἱκέσθαι Od. 9.483 = 540.

mojar, empapar

τῆς δὲ ῥίζης εἰς τὸν τόπον ἑπτὰ μὲν πυροῦ κόκκους, τοὺς δὲ ἴσους κριθῆς μέλιτι δεύσαντες ἐνέβαλον
en el lugar de la raíz echaron siete granos de trigo y los mismos de cebada, empapándolos con miel P IV 3004

δεύω (1), ipf. ἔδευε, δεῦε, iter. δεύεσκον, pass. pr. δεύεται, ipf. δεύετο, -οντο: wet, moisten; as mid., (λάρος) πτερὰ δεύεται ἅλμῃ, Od. 5.53.

δεύω (2) (δέϝω), of act. only aor. 1 ἐδεύησε, mid. δεύομαι, opt. 3 pl. δευοίατο, ipf. ἐδευόμην, fut. δευήσομαι: act. (aor. 1), lack; ἐδεύησεν δʼ οἰήιον ἄκρον ἱκέσθαι, ‘came short’ of reaching the end of the rudder, Od. 9.540; mid., be lacking or wanting in, be without or away from, inferior to (τινός); οὐδέ τι θῡμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐίσης, Il. 1.468, etc.; also abs., δευόμενος, Il. 1.134; μάχης ἄρα πολλὸν ἐδεύεο, Il. 17.142, Il. 13.310; πάντα δεύεαι Ἀργείων, Il. 23.484.

δεύω

- Ito wet, drench, Il.:—Mid., πτερὰ δεύεται ἅλμηι wets his wings in the brine, Od.
- - 2to mix a dry mass with liquid, so as to make it fit to knead, δ. ἄρτον ὕδατι Xen.
- IICausal, to make to flow, shed, αἷμα Soph.

δεύω

- Ito miss, want, ἐδεύησεν ἱκέσθαι he missed, failed in reaching, Od.
- IIas Dep. = Attic δέομαι to feel the want or loss of, be without a thing, c. gen., Il.: to stand in need of, βάκτρου Eur.
- - 2to be wanting, deficient in a thing, c. gen., Il.: absol. δευόμενος, in need, Il.
  - 3c. gen. pers. to be inferior to, Hom.

Menu

Word wheel

δεύω

Saved

Recent