δειδήμων

δειδήμων, ονος, (δείδω)

• fearful, cowardly, Il. 3.56, Nonn. D. 15.199, al.

δειδήμων, ον, genit. ονος (δείδω), furchtsam, feig ; Hom. einmal, Il. 3.56 ἀλλὰ μάλα Τρῶες δειδήμονες, Zenodot schrieb ἐλεήμονες, Scholl. Aristonic. Diad. 3.56 und 7.390, Apollon. Lex.Homer. 57.6 δειδήμονες· εὐλαβεῖς, παρὰ τὸ δέος, 57.24 δειδήμονες· ἐλεήμονες, δειλοί – Nonn. D. 14.321.

δειδήμων

-ονος

[δείδοικα.]

Fearful, timid Il. 3.56.

δειδήμων , ονος (δείδω): timid, pusillanimous, Il. 3.56†.

δειδήμων δείδω

• fearful, cowardly, Il.