διηθητέον
διηθητέον, one must strain
διηθ-ητέον,
- one must strain, Dsc. 2.76.6.
hay que verter, hay que echar
κηροῦ Τυρρηνικοῦ ὁλκὰς τέτταρας
διηθητέον, vb. de διηθέω, Diosc. 2, 89.
διηθητέον, one must strain
hay que verter, hay que echar
κηροῦ Τυρρηνικοῦ ὁλκὰς τέτταρας