διημαρτημένως
διημαρτημένως, erroneously
διημαρτημένως, Adv.
- erroneously, Hipparch. 1.1.4, al., Alex.Aphr. in Metaph. 172.5.
adv. sobre el part. perf. pas. de
διημαρτημένως, adv. par erreur, Clém. 2, 608 d Migne.
Étym. διαμαρτάνω.
διημαρτημένως, irrtümlich, Poll. 6.205.