Logeion | διηγητικός

διηγ-ητικός, ή, όν,

1 de abstr. narrativo, expositivo μίμησις Arist.Po.1459^b33 (cód.).

2 de pers. aficionado a contar historias φιλόμυθοι καὶ διηγητικοί Arist.EN 1117^b34, cf. Plu.2.513d.

διηγητικός, ή, όν, qui aime à raconter, Arstt. Nic. 3, 10, 2.

διηγητικός -ή -όν [διηγέομαι] narratief; graag vertellend.

διηγητικός, ή, όν, gern erzählend, neben φιλόμυθος Arist. Eth. 3.10.

Menu