διθυραμβικός
διθυραμβικός, dithyrambic
δῑθῠραμβ-ικός, ή, όν,
- dithyrambic, D.H. Th. 29; τὰ δ. dithyrambic poems, Arist. Po. 1447b26. Adv. -κῶς Demetr. Eloc. 91.
I
1 ditirámbico, propio del ditirambo
χορός
σκευωρία
φράσις
(τρόπος μελοποιίας)
λέξις
διθυραμβικὰ μέλη
poemas ditirámbicos, ditirambos
• subst. τὸ δ. poema ditirámbico, ditirambos Arist.Po.1447b26
• neutr. compar. como adv. de forma bastante ditirámbica
κέχρηται δὲ τῷ Φρυγίῳ διθυραμβικώτερον
ref. al modo en que la trag. emplea la armonía frigia
2 fig. exaltado
ἐπιστολή
II adv. -ῶς al modo de los ditirambos, de forma altisonante Demetr.Eloc.91.
διθυραμβικός, ή, όν [ῑῠ] dithyrambique, DH. Thuc. 29, etc. ; Arstt. Poet. 1, 13.
Étym. διθύραμβος.
διθυραμβικός, [δῑ], dithyramlisch ; φράσις Dion.Hal.; τὰ διθ., Dithyramben, Arist. poet. 1.13 ; – auch adv., Rhett.