διηχητικός
διηχητικός, sonorous
διηχ-ητικός, ή, όν,
- sonorous, Prisc.Lyd. 16.6.
sonoro neutr. subst. τὸ δ. sonoridad
ὑπὸ τοῦ ἐνεργείᾳ διηχητικοῦ
διηχητικός, sonorous
sonoro neutr. subst. τὸ δ. sonoridad
ὑπὸ τοῦ ἐνεργείᾳ διηχητικοῦ