διμοιριαῖος
διμοιριαῖος, of two-thirds
δῐμοιρ-ιαῖος, α, ον,
- of two-thirds, μῆκος Apollod. Poliorc. 162.7.
διμοιριαῖος, α, ον, qui a une mesure des deux tiers, Apd. pol. 26.
Étym. διμοιρία.