διμηνιαῖος
διμηνιαῖος, two months old
δῐ-μηνιαῖος, α, ον,
- two months old, Hp. Nat.Mul. 19, Mul. 1.47; of two months, χρόνος Cleom. 1.7, Gem. 6.14, Gp. 17.3.3 (v.l. -μηναῖος).
1 de pers. de dos meses de edad o de vida
παιδίον ὡς διμηνιαῖον
ἔμβρυον
δ.·
bimenstruus
2 c. palabras de ‘tiempo’ de dos meses, que dura dos meses
διμηνιαίαν τῶν ἡμερῶν τὴν μεγίστην ἡμέραν συμβαίνει γίνεσθαι
el día más largo llega a durar dos mesesχρόνος
διμηνιαῖος, α, ον [δῐ] âgé de deux mois, Hpc. 690a, 757f ; Gal. 12, 357 ; Geop. 17, 3.
Étym. δίς, μήν.
διμηνιαῖος, zwei Monate alt, Hippocr. u. Sp.