δινάω

δῑνάω, -έω (cf. ὠκυδίνᾶτος; φωνάω, πονάω: v. Forssman, 59f.)

• 1cast with a whirling motion, met. ὀμμ]άτων ἄπο σέλας ἐδίνασεν Pae. 20.13 pass. be thrown into confusion ἦρʼ ὦ φίλοι, κατʼ ἀμευσίπορον τρίοδον ἐδινάθην, ὀρθὰν κέλευθον ἰὼν τὸ πρίν (v.l. ἐδινήθην) P. 11.38 dub. frag. ]δ[ι]νευντι[ (Lobel supp.: δ[ο]νευντι[ Snell) Δ. 4e. 5.