δισθανής
δισθανής, twice dead
δισθᾰνής, ές,
- twice dead, Od. 12.22.
que muere dos veces, Od.l.c.
δισ·θανής, ής, ές [ᾰ] qui meurt deux fois, Od. 12, 22.
Étym. δίς, θαν- de θνῄσκω.
δισθανής, ές, zweimal sterbend, Od. 12.22, ἅπαξ εἰρημ., vgl. Scholl.
δισθανής
[δισ- + θαν-, θνῄσκω.]
Dying twice Od. 12.22 (i.e. with a second death to face).
δισθανής , έος: twice-dying, Od. 12.22†.
δισθανής
δισ-θᾰνής, ές
θανεῖν, θνῄσκω
- twice dead, Od.