Logeion | δίσκος

δίσκος, ὁ, (δικεῖν)

quoit, Il. 2.774, Od. 8.186, E. IA 200, al., Arist. Fr. 533, etc.; δίσκου οὖρα quoitʼs cast, Il. 23.431; λιθίνοις ἐν δ. Pi. I. 1.25.
- II anything quoit-shaped:
- - 1 dish, trencher, AP 11.371 (Pall.), Lib. Decl. 30.24; salver, BGU 388ii22 (ii/iii A. D.).
  - 2 round mirror, AP 6.18 (Jul.).
  - 3 the sunʼs disk, Alex.Aphr. Pr. 2.46, Placit. 2.24.1, al.
  - 4 gong, S.E. M. 5.28, al.
  - 5 reliquary, Procop. Aed. 1.7.
- III marigold, Calendula arvensis, Alex.Trall. 12. (Cf. δικεῖν.)

I

1 disco cuyo lanzamiento constituía un juego atlético λαοὶ ... δίσκοισιν τέρποντο Il.2.774, ὅσσα δὲ δίσκου οὖρα κατωμαδίοιο πέλονται, τόσσον ἐπιδραμέτην la distancia a que llegan los tiros del disco lanzado desde el hombro, tanta corrieron a la par, Il.23.431, λάβε δίσκον μείζονα καὶ πάχετον Od.8.186, τόν ῥά ποτ' αὐτὸς Φοῖβος ... κτάνε νηλέ]ϊ δίσκῳ Hes.Fr.171.8, cf. E.Hel.1472, δίσκον τροχοειδέα ῥίπτων B.9.32, cf. Gal.6.134, λιθίνοις ... ἐν δίσκοις en discos de piedra Pi.I.1.25, δ. χαλκς como ofrenda IG 2².1425.411 (IV a.C.), cf. IG 11(2).161B.129 (III a.C.), δίσκου κλάσματα τρία ID 366A.53 (III a.C.), Ἐρυσίχθονα δ. ἔτυψεν Call.Cer.85, cf. Simon.FGE 856, E.IA 200, Fr.282.17, Arist.Fr.533, AP 5.19 (Rufin.), 11.84 (Lucill.), Hsch.

2 juego del (lanzamiento de) disco οἷον οἱ φαῦλοι αὐληταὶ κυλιόμενοι ἂν δίσκον δέῃ μιμεῖσθαι Arist.Po.1461^b31, τὸ ἅλμα καὶ ὁ δ. Gal.5.910, ἐν[είκα λ]όνχᾳ, δίσκ[ῳ IPE 1².130.18 (II/III d.C.), ἴδρις ... δίσκου experto en el lanzamiento del disco, IAmastris 44.7 (II d.C.), κατὰ τὴν Αἶαν γυμνάσια καὶ δίσκοι Sch.A.R.4.1217-19a.

II de cosas en forma de disco

1 el disco solar, Placit.2.24.1, Alex.Aphr.Pr.2.46.

2 plato, fuente, bandeja δίσκοι λιμοφορῆες AP 11.371 (Pall.), cf. Poll.6.84, BGU 388.2.22 (II/III d.C.), PCornell 33.11 (III d.C.), Lib.Decl.30.24

• crist. patena, AP 9.818.

3 espejo redondo νεότητος ἑταῖρον δίσκον AP 6.18 (Iul.Aegypt.).

4 disco metálico usado como instrumento de percusión, especie de gong usado para señalar la entrada al gimnasio μετὰ τὴν τοῦ δίσκου πρόσκλησιν LXX 2Ma.4.14, discum audire Cic.De or.2.5, gener. ψόφοι δίσκων Plu.Per.6, cf. S.E.M.5.28.

5 relicario Procop.Aed.1.7.14.

III bot. maravilla silvestre, Calendula arvensis L. δ. βοτάνη Alex.Trall.2.545.2.
•De *δικ-σκος, deriv. de la r. de δικεῖν, q.u.

δίσκος, ου (ὁ)

I disque ou palet rond, primit. de pierre, postér. de métal ou de bois qu’on lançait dans certains jeux, Il. 2, 774 ; Od. 8, 186 ; Eur. I.A. 200, etc. ||

II p. ext. tout objet semblable à un disque :

1 plat, Anth. 11, 371 ||

2 miroir, Anth. 6, 18 ||

3 disque du soleil ou de la lune, Plut. M. 890f ; A. Aphr. Probl. 2, 46 ||

4 sorte de plante, A. Tr. 11, 631.

Étym. p.-ê. pré-grec ; cf. *δίκω.

δίσκος -ου, ὁ [~ δικεῖν] discus, ook alg. voor platte schijf van metaal of hout.

δίσκος, ὁ, die Wurfscheibe, ohne Zweifel von δικεῖν mit eingeschobenem verstärkendem Σ. Man warf mit dem Diskos zur Unterhaltung im Spiele ; Homer : Il. 2.774, Od. 4.626, 17.168 δίσκοισιν τέρποντο καὶ αἰγανέῃσιν ἱέντες ; Od. 8.129 δίσκῳ δʼ αὖ πάντων πολὺ φέρτατος ἦεν Ἐλατρεύς, im Diskoswerfen der Beste ; Od. 8.186 ἀναΐξας λάβε δίσκον μείζονα καὶ πάχετον, στιβαρώτερον οὐκ ὀλίγον περ ἢ οἵῳ Φαίηκες ἐδίσκεον ἀλλήλοισιν ; aus dem Folgenden sieht man, daß der Diskos von Stein war und aus freier Hand geworfen wurde, daß es darauf ankam, wer am weitesten warf, und daß man die Stellen, welche durch die Würfe der einzelnen Mitspieler erreicht wurden, durch σήματα oder τέρματα bezeichnete ; Il. 23.431 ὅσσα δὲ δίσκου οὖρα κατωμαδίοιο πέλονται, ὅντʼ αἰζηὸς ἀφῆκεν ἀνὴρ πειρώμενος ἥβης, τόσσον ἐπεδραμέτην : man hob den Diskos vor dem Wurfe bis zur Schulter, κατωμαδίοιο ; die Wurfweite, hier δίσκου οὖρα, heißt Il. 23.523 δίσκουρα, s. Scholl. Aristonic. und Herodian. und Apollon. Lex.Homer. p. 59.13. – Vgl. auch σόλος, welches nach Scholl. Aristonic. Il. 23.826 gleichbedeutend mit δίσκος ist. – Folgende : Pind. I. 1.25 Eur. I.A. 200 u. A. Komisch Rufin. 14 (V.19) νῦν δίσκος ἐμοὶ κρόταλον, ich habe den Knaben (der mit dem Diskus spielt) mit dem Mädchen vertauscht. – Οἱ δίσκοι, der Ort, wo man sich im Diskuswerfen übte, neben γυμνάσια genannt, Schol. Ap.Rh. 4.1217. – Uebh. alles Scheibenförmige, z.B. Teller, Schüssel, Poll. 6.84 ; λιμοφορεῖς, Pallad. 27 (XI.371); Metallspiegel, Iul. Aeg. 4 (VI.18); die Sonnenscheibe, Plut. plac.phil. 24 u. a.Sp.; Mondscheibe. – Eine Pflanze, Alex.Trall.

δίσκος

-ου, ὁ.

A mass of stone for distance-throwing as a trial of strength or skill Il. 23.431, Il. 2.774: = Od. 4.626 = Od. 17.168, Od. 8.129, 186.

δίσκος

1discus οἷά τε χερσὶν ἀκοντίζοντες αἰχμαῖς, καὶ λιθίνοις ὁπότʼ ἐν δίσκοις ἵεν (Hermann: ὁπότε δίσκοις codd.: ?Aeol. acc., cf. Hoffmann-Debrunner 104 )I. 1.25

disco solar

ἡ δὲ πορεία τῶν ὁρωμένων θεῶν διὰ τοῦ δίσκου, πατρός μου, θεοῦ, φανήσεται
el paso de los dioses visibles se manifestará a través del disco del dios, mi padre P IV 549 P IV 551

ταῦτά σου εἰπόντος εὐθέως ὁ δ. ἁπλωθήσεται
en cuanto hayas dicho esto, el disco solar disminuirá P IV 576

εὐθέως ὄψῃ ἀπὸ τοῦ δίσκου ἀστέρας προσερχομένους πενταδακτυλιαίους πλείστους
al punto verás que del disco solar salen numerosas estrellas de cinco dedos P IV 579

καὶ τοῦ δίσκου ἀνυγέντος ὄψῃ ἄπυρον κύκλωμα
y cuando el disco solar se abra verás un círculo sin fuego P IV 583

Ἥλιος Ἀχεβυκρωμ (ἣ μηνύει τοῦ δίσκου τὴν φλόγα καὶ τὴν ἀκτῖνα
Helios Aquebicrom (que significa la llama y el rayo del disco solar) P XIII 142 P XIII 447

ὁ δὲ Ἥλιος ὑμνεῖ σε ... λέγων «προάγω σου, κύριε, ἐγὼ ἐπὶ τῆς βάρεως ἀνατέλλων, ὁ δ., διὰ σε»
Helios te alaba diciendo: «yo te precedo, señor, surgiendo en la barca, el disco solar, gracias a ti» P XIII 152 P XIII 461

λέγε τὸ ὄνομα <τ>ὸ δίσκου, βαλὼν ἅμμα τοῦ παλλίου σου ἢ τοῦ ἐπικαρσίου
pronuncia el nombre del disco solar haciendo un nudo en tu manto o en la capa P XIII 252

δίσκος (δικεῖν): discus, quoit, of metal or stone.—Hence δίσκουρα (οὖρον), n. pl., a quoitʼs cast, Il. 23.431, 523. —(For the attitude in throwing the quoit, see cut, after Myronʼs famous statue of the Discobolus.)

δίσκος, ὁ, δικεῖν

- Ia sort of quoit, made of stone, Od.
- IIanything quoit-shaped, a trencher, Anth.:— a mirror, Anth.

Menu

Word wheel

δίσκος

Saved

Recent