διτάλαντος
διτάλαντος, worth two talents
δῐ-τάλαντος [τᾰ], ον,
- weighing two talents, σταθμός Hdt. 1.50, 2.96; worth two talents, δ. εἶχες ἔρανον D. 18.312; οἶκοι δ. Id. 27.64: neut. as Subst., δ. ἀργυρίου LXX 4 Ki. 5.23.
1 que pesa dos talentos
ἡμιπλίνθια
λίθος
πλίνθοι
πανοπλία
ὁλκή
ἐκπώματα
2 que vale dos talentos
διτάλαντον δ' εἶχες ἔρανον
οἶκοι
φίλημα
• de dos talentos
μισθός
• neutr. subst.
δ. ἀργυρίου
δραχμῶν δ.
δι·τάλαντος, ος, ον [ῐτᾰ]
1 qui pèse deux talents, Hdt. 1, 50 ; 2, 96 ; Luc. Nav. 20 ||
2 qui vaut deux talents, Dém. 329, 17 ; 833, 24 ; subst. τὸ δ. somme de deux talents, Spt. 4 Reg. 5, 13.
Étym. δίς, τάλαντον.
διτάλαντος, zwei Talente schwer, wert ; ἡμιπλίνθια σταθμὸν διτάλαντα Her. 1.50 ; 2.96 ; οἶκος Dem. 27.64.
διτάλαντος
δῐ-τάλαντος, ον
τάλαντον
- worth or weighing two talents, Hdt.: costing two talents, Dem.