διωργισμένως
διωργισμένως, angrily
διωργισμένως, Adv.
- angrily, Phld. Rh. 1.200 S.
adv. sobre part. perf. de
διωργισμένως, adv. avec une grande colère, Philod. V. Herc. 2, 19.
Étym. διοργίζω.