διωρυχή
διωρυχή, a digging through
διωρῠχή, ἡ,
- digging or cutting through, Χερρονήσου v.l. for διορυχή in D. 7.40, cf. Polyaen. 4.18.1, Aristid. Or. 17(15).14. (διορυγή is f. l. in Plu. Fab. 1 (cf. foreg.), Them. Or. 2.36d.)
I concr.
1 cortadura, canal
ᾗ ἡ δ. ἔμελλε Χερρονήσου ἔσεσθαι
ἰσθμῶν
δ. νυμφῶν
canal de las ninfas dicho del río Meles de Esmirna
2 táct. zapa, mina
τοίχων
II n. de acción
1 perforación, horadamiento
φρεάτων
τοίχων
2 hecho de minar, socavamiento
νόμων, δικαστηρίων
διωρυχή, ῆς (ἡ) [ῠ] Dém. 86, 17 ; Arstd. t. 1, 130, 233, 546 ; Polyen 4, 18, c. διῶρυξ ||
➳ Seule forme correcte ; formes réc. avec γ : διωρυγή, Plut. Fab. 1 ; avec ο et χ : διορυχή, Lib. 1, 190 ; 4, 417 ; avec ο et γ : διορυγή, Thém. 36d.
διωρυχή, ἡ, = διωρυγή, Dem. 7.40, die bessere Form, vgl. διῶρυξ, u. Lobeck zu Phryn. p. 2301.
διωρυχή, ἡ,
διορύσσω
- a digging through, Dem.