διϊσχυριστέον
διϊσχυριστέον, one must affirm
διϊσχῡρ-ιστέον,
- one must affirm, Str. 6.3.8.
hay que hacer afirmaciones
οὐδ' ἡμῖν δ. περὶ αὐτῶν
διϊσχυριστέον [ῡ] vb. du préc. Str. 283.
διϊσχυριστέον, one must affirm
hay que hacer afirmaciones
οὐδ' ἡμῖν δ. περὶ αὐτῶν