δολιεύομαι
δολιεύομαι, deal treacherously
δολῐεύομαι,
- deal treacherously, Aq., Sm. Ge. 37.18.
- 2 λόγος δεδολιευμένος a sophism, S.E. P. 2.229.
1 actuar dolosamente, con engaños gener. de pers.
δολιευομένων τῶν οἰκούντων αὐτήν
actuando engañosamente sus habitantesἐστὶν ... δολιευόμενος ἐπὶ τῷ κακὸν ποιῆσαι
πρῶτος ... ὁ Κάϊν ἐδολιεύσατο
glos. a καπηλεύω
• de anim.
δολιεύει γὰρ τῷ ἁλιεῖ
la sepia
• confabularse los hermanos de José para matarlo, Aq., Sm.Ge.37.18.
2 de argumentos, en perf. ser engañoso
σόφισμα ... λόγον πιθανὸν καὶ δεδολιευμένον
δολιεύομαι, user d’artifice, Spt. Gen. 37, 17 (ao. ἐδολιεύσαντο) ; λόγος δεδολιευμένος, Sext. P. 2, 229, discours plein d’artifice.
Étym. δόλιος.
δολιεύομαι, hinterlistig bandeln, LXX ; λόγος δεδολιευμένος, listige, verfängliche Rede, Sext.Emp. Pyrrh. 2.229.