δολιόπους
δολιόπους, stealthy of foot
δολῐό-πους, ὁ, ἡ, πουν, τό,
- stealthy of foot, S. El. 1392 (lyr.).
de paso furtivo o engañoso
δ. ἀρωγός
de Orestes
δολιό·πους, gén. -ποδος (ὁ, ἡ) au pied perfide, c. à d. qui s’avance sournoisement, Soph. El. 1392.
Étym. δόλιος, πούς.
δολιόπους, ουν, ποδος, listiges Fußes, listig einherschleichend, Soph. El. 1384.
δολιόπους, ποδος,
- stealthy of foot, Soph.