δολιχαίων
δολιχαίων, long-lived, immortal
δολῐχ-αίων, ὁ, ἡ, gen. ωνος,
- long-lived, immortal, θεοί Emp. 21.12, 23.8.
de larga vida
θεοί
δολιχ·αίων, gén. ωνος (ὁ, ἡ) [ῐ] dont la vie est longue, immortel, Empéd. 131 Mullach.
Étym. δολιχός, αἰών.
δολιχαίων, ονος, lange lebend ; θεοί Empedocl. 79, 89.