δυοποιός
δυοποιός, making two
δῠοποιός, όν,
- making two, Arist. Metaph. 1083b36, Procl. in Prm. p.548 S.
duplicador
ἡ ... ἀόριστος δυὰς δ. ἦν
τὸ ἕν
διπλασιαστικός
δυο·ποιός, ός, όν, qui produit le nombre deux, Arstt. Metaph. 12, 8, 14.
Étym. δύο, ποιέω.
δυοποιός, zwei hervorbringend, Arist. Metaph. 12.7.8.