δύπτω
δύπτω, duck, dive
δύπτω (lengthd. from δύω),
- duck, dive, ἠΰτε τις καύηξ δύπτῃσιν ἐς ἁλμυρὸν ὕδωρ Antim. Eleg. 6 (nisi leg. δύπτης) ; πρὸς κῦμα δυπτούσας Lyc. 715: without a Prep., ἔδυψε Νηρέως τάφους Id. 164; νειόθι δύψας A.R. 1.1326: c. acc., δύπτοντες κεφαλάς ib. 1008.
1 zambullirse, sumergirse c. prep. y ac.
ηὔτε τις καύηξ δύπτῃ ... ἁλμυρὸν ἐς πέλαγος
Τυρσηνικὸν πρὸς κῦμα δυπτούσας
ἔδυψε Νηρέως τάφους
se hundió en la tumba de Nereo, e.e., se ahogó
• c. adv.
νειόθι δύψας
2 tr. sumergir
ἐς ... ὕδωρ ... κεφαλάς
•Forma alargada de
δύπτω (seul. prés. et ao. ἔδυψα)
1 tr. plonger (la tête, etc.) acc. A. Rh. 1, 1008 ||
2 intr. se plonger, plonger, avec ἐς, Antim. 6 Bgk ; avec πρός, Lyc. 715 ; avec l’acc. sans prép. Lyc. 164 ; abs. A. Rh. 1, 1326 ||
➳ Sbj. prés. 3 sg. poét. δύπτῃσιν, Antim. l. c.
Étym. de δύω 1, p.-ê. p. anal. avec κύπτω.
δύπτω, untertauchen ; κεφαλὰς εἰς ὕδωρ Ap.Rh. 1.1008 ; intr., 1.1326 ; auch Lycophr. 715.