δυοειδής
δυοειδής, of two forms, double, dual
δῠοειδής, ές,
- of two forms, double, dual, λόγος Porph. VP 50; τὸ δ. τῆς ψυχῆς Herm. in Phdr. p.167 A. Adv. -δῶς Dam. Pr. 55.
1 de doble naturaleza, doble, binario
λόγος
ἀρχή
μεσότης
• subst. τὸ δ. τῆς ψυχῆς la naturaleza dual de su ser Herm.in Phdr.167, cf. Procl.Theol.Plat.5.22, Syrian.in Metaph.113.13, 24, Simp.in de An.90.32.
2 adv. -ῶς de forma dual
op. μονοειδῶς
δυο·ειδής, ής, ές, à double aspect ou de deux sortes, Porph. V. Pyth. 84.
Étym. δύο, εἶδος.
δυοειδής, ές, von zweierlei Gestalt, Art, Sp.