δωρηματικός
δωρ-ημᾰτικός, ή, όν,
- = δωρητικός, D.H. 8.60, Vett.Val. 41.3.
dadivoso, generoso de pers., D.H.8.60, Vett.Val.40.19, 82.4.
δωρηματικός, ή, όν [ᾰ] libéral, magnifique, DH. 8, 60.
Étym. δώρημα.
δωρηματικός, gern schenkend, Dion.Hal. 8.60.