δωρητός
δωρητός, open to gifts
δωρ-ητός, όν, of persons,
- open to gifts or presents, Il. 9.526.
- II of things, freely given, δ., οὐκ αἰτητόν S. OT 384, cf. Plu. Cor. 16.
1 de pers. sensible al regalo, que se doblega o cambia de actitud ante un regalo
δωρητοί τε πέλοντο
2 de cosas y abstr. regalado, dado como regalo
ἀρχή
σῖτος
καὶ εἰ δωρητὸν τὸ πρᾶγμα μᾶλλον ἢ κτητόν
aunque sea algo recibido más que adquirido
δωρητός, ή, όν :
1 donné en présent, Soph. O.R. 384 ; Plut. Cor. 16 ; p. opp. à κτητόν, Lgn 9, 1 ||
2 que l’on peut fléchir par des présents, Il. 9, 526.
Étym. vb. de δωρέω.
1. van zaken gegeven, geschonken:
2. van pers. met geschenken gunstig te stemmen:
δωρητός, adject. verb. von δωρέω:
1) beschenkbar ; Hom. einmal, Il. 9.526 δωρητοί τε πέλοντο παράρρητοί τʼ ἐπέεσσιν, sie nahmen Geschenke und ließen sich überreden.
2) geschenkt ; Soph. O.R. 384 ; Plut. Cor. 16.
1) beschenkbar ; Hom. einmal, Il. 9.526 δωρητοί τε πέλοντο παράρρητοί τʼ ἐπέεσσιν, sie nahmen Geschenke und ließen sich überreden.
2) geschenkt ; Soph. O.R. 384 ; Plut. Cor. 16.
δωρητός
[δωρέομαι.]
Open to gifts, that may be appeased by gifts Il. 9.526.
δωρητός : open to gifts, reconcilable, Il. 9.526†.
δωρητός, όν
from δωρέω
- Iof persons, open to gifts or presents, Il.
- IIof things, freely given, Soph., Plut.