δωρητικός
δωρητικός, concerned with giving
δωρ-ητικός, ή, όν,
- concerned with giving, Pl. Sph. 223c.
- II munificent, Ph. 1.254.
I
1 propio de una donación subst. τὸ δ.
op. τὸ ἀγοραστικόν
δ. ὁμολογία
acuerdo de donación
2 generoso
ἄφθονον δὲ καὶ δωρητικὸν ἀρετὴ πρᾶγμα
• dador, dispensador
δ. τῶν εὐαγγελίων
de Dios
• subst. τὸ δ. generosidad Antig.Nic. en Heph.Astr.2.18.33.
II adv. -ῶς con generosidad, como regalo
δ. ἐκδιδόναι
δωρητικός, ή, όν, qui aime à donner, généreux, Plat. Soph. 223c ; Phil. 1, 254, 497.
Étym. δωρέω.
δωρητικός, = δωρηματικός, Plat. Soph. 223c ; Philo.