δῆμος
δῆμος, δῆμος, δήμου, ὁ, the people
- district, country, land, Βοιωτοὶ μάλα πίονα δ. ἔχοντες Il. 5.710; Λυκίης ἐν πίονι δ. 16.437, cf. Od. 13.322, etc.; Ἰθάκης ἐνὶ δ. 1.103; δήμῳ ἔνι Τρώων 13.266; λαοὶ ἀνὰ δῆμον 16.95: metaph., δῆμος ὀνείρων the land of dreams, 24.12.
- 2 the people, inhabitants of such a district, πόληΐ τε παντί τε δήμῳ Il. 3.50, cf. h.Cer. 271; Βακτρίων ἔρρει πανώλης δ. A. Pers. 732.
- II hence (since the common people lived in the country, the chiefs in the city), the commons, common people, δήμου ἀνήρ, opp. βασιλεύς, ἔξοχος ἀνήρ, etc., Il. 2.198, 188, cf. 11.328, Hes. Op. 261, Hdt. 5.66, Act.Ap. 12.22, etc. (rarely of a single person, δῆμον ἐόντα being a commoner, Il. 12.213); opp. οἱ εὐδαίμονες, Hdt. 1.196; opp. οἱ παχέες, Id. 5.30; opp. οἱ δυνατοί, Th. 5.4; οἱ . . ἐπαναστάντες τοῖς δυνατοῖς καὶ ὄντες δῆμος Id. 8.73; = Lat. plebs, D.H. 6.88, etc.; τοῦ πολλοῦ δ. εἷς unus de plebe, Luc. Sat. 2; τοῦ δ. ὤν Id. Gall. 22; in an army, rank and file, opp. officers, ὁ δ. τῶν στρατιωτῶν X. Cyr. 6.1.14.
- 2 metaph., δ. ἰχθύων Antiph. 206.7; τυράννων Philostr. VS 1.15.1; πιθήκων Id. VA 3.4; ὀρνέων Alciphr. 3.30.
- III in a political sense, the sovereign people, the free citizens, A. Th. 199, 1011, etc.; ὁ δ. ὁ Ἀθηναίων IG 1(2).10.37, etc.; προστάτης τοῦ δήμου Th. 6.35, etc.; personified, Ar. Eq. 42, al.; ἱερεὺς τοῦ Δ. καὶ τῶν Χαρίτων IG 2(2).1028.
- 2 popular government, democracy, opp. ὀλιγαρχίη, Hdt. 3.82; opp. οἱ τύραννοι, And. 1.106; πολίτεομα εἶναι ἐν Χίῳ δ. SIG 283.4 (iv B. C.); δήμου κατάλυσις X. HG 2.3.28, Arist. Ath. 8.4; ταῦτα καταλύει δῆμον, οὐ κωμῳδία Philippid. 25.7; δ. καταστῆσαι, καταπαύειν, X. HG 7.3.3, Th. 1.107: in pl., democracies, Id. 3.82, D. 20.15; δ. ὁ ἔσχατος Arist. Pol. 1277b3.
- 3 the popular assembly, λέγειν ἐν τῷ δ. Pl. R. 565b; ἡ βουλὴ καὶ ὁ δ., formula in Inscrr., as IG 1(2).39, etc.; of the assembly of Oxyrhynchus, POxy. 41.19 (iii/iv A. D.), 1407.19 (iii A. D.).
- IV township, commune ( = Dor. κώμη acc. to Arist. Po. 1448a37; but διελόμενοι τὴν μὲν πόλιν κατὰ κώμας, τὴν δὲ χώραν κατὰ δήμους Isoc. 7.46, cf. Pl. Lg. 746d, and v. infr.), in Attica, Hdt. 5.69, Arist. Ath. 21.5, Str. 9.1.16, IG 1(2).76.9, al.; elsewh., ib. 12(5).594 (Ceos), Phib. 1.28.13 (iii A. D.), OGI 49.14 (Ptolemais), etc.:—Dor. δᾶμος, Michel 418.34 (Calymna), IG 12(1).58.23 (Lindos): in indications of origin, Σωφάνης ἐκ δ. Δεκελεῆθεν Hdt. 9.73; δήμου Ἁλαιεύς Antiph. 211; τῶν δήμων Πιτθεύς Pl. Euthphr. 2b; τῶν δ. Θορίκιος D. 39.30, cf. Arist. Ath. 21.4; ἐπιγράψαι τοὺς βουλευτὰς πατρόθεν καὶ τοῦ δ. IG 2(2).223B4: metaph., οἱ τῆς θαλάσσης δ. Philostr. Gym. 44.
- V name for a prostitute, Archil. 184.
- VI faction in the circus, Tab.Defix.Aud. 15.8 (Syria, iii A. D.).
- VII = κατανάγκη, Ps.-Dsc. 4.131. (Perh. cognate with Skt. dā´ti ‘reap’, δαίομαι, δατέομαι.)
A local
1 no administrativo territorio, país
Βοιωτοὶ μάλα πίονα δῆμον ἔχοντες
Λυκίης ἐν πίονι δήμῳ
κατὰ δῆμον
en el paísσέ γε λαοὶ ἐχθαίρουσ' ἀνὰ δῆμον
el pueblo te abomina en tu territorioop. πόλις
• fig.
δ. ὀνείρων
el país de los sueños
2 demarcación territorial dentro de un Estado, distrito, demo en el Ática, tanto en el campo como en la ciudad de Atenas
Εὐωνυμέων ἐνὶ δήμῳ ναίειν
οἱ ἐν τοῖ δήμοι οἰκοῦντες
ἐγλέγεν δὲ [τὸς δ]μάρχς κατὰ τς δμς
τοὺς δήμους κατένειμε ἐς τὰς φυλάς
distribuyó los demos entre las tribus Clístenesδιένειμε δὲ καὶ τὴν χώραν κατὰ δήμους τριάκοντα μέρη
dividió el país por demos en treinta partesπροσηγόρευσε δὲ τῶν δήμων τοὺς μὲν ἀπὸ τῶν τόπων, τοὺς δὲ ἀπὸ τῶν κτισάντων
ἐγυμνασιάρχουν ἐν τῷ δήμῳ
οἱ δῆμοι οἱ παρ' ἡμῖν
nuestros demos e.e. los atenienses
• sólo en el campo, op. κώμη:
διελόμενοι τὴν μὲν πόλιν κατὰ κώμας, τὴν δὲ χώραν κατὰ δήμους
• en otros lugares de Grecia
(ὁ Ἴναχος) ἥκει δῆμον τὸν Λυρκείου
en la Argólide
• en el Peloponeso
equivalente a κώμη
οἱ δὲ στ]τρατηγοὶ φυλὴν καὶ δῆμον [ἀναγραψάντων οὗ ἂν μ]έλλῃ πολιτεύεσθαι
• en el Egipto ptolemaico
δ. Β[ερε]νικεύς
op. ἄστυ
op. πόλις
• equivalente a lat. uicus, IEphesos 4101.16 (II d.C.)
• en Atenas, para la identificación personal, tras el patronímico
Σωφάνης ὁ Εὐτυχίδεω, ἐκ δήμου Δεκελεῆθεν
• en gen. gener. plu.
ἔστι δὲ τῶν δήμων Πιτθεύς
es de entre los demos piteo e.e. del demo de Pito, de la tribu cecrópidaκαλοῦσιν Ἀθηναῖοι σφᾶς αὐτοὺς τῶν δήμων
• pero tb. en sg.
δήμου δ' Ἁλαιεύς ἐστιν
es haleeo por su demoἐπιγρ[άψαι ... τοὺς βουλ]ευτὰς πατρόθεν καὶ τοῦ δήμ[ου
ἔλαχε ... δάμου Ἀμφιπετρᾶν
obtuvo por sorteo el demo de Anfipetras un ciudadano por adopciónἐπεκλαρώθη ἐπὶ φυλὰν καὶ δᾶμον
• irón. de peces
προστίθημι ... σοὶ τὸν δῆμον αὐτῶν· εἰσὶ γὰρ Φαληρικοί
B ref. pers.
I étnico-social
1 población, conjunto de habitantes de un territorio
πόληΐ τε παντί τε δήμῳ
Βακτρίων δ' ἔρρει πανώλης δ.
ἀγών τοι χάλκεος δᾶμον ὀτρύνει
el concurso por el bronce convoca al pueblo de Argosκακοχράσμων γὰρ ὁ δ.
πόλεμοι καὶ μάχαι ... ἐν τοῖς δήμοις ἀναστρέφεται καὶ τοῖς ἔθνεσιν
ἡ γερουσία παντὸς δήμου Ισραηλ
τῶν Ἰουδαίων
δ. τῶν ἁγίων
el pueblo de los santos dicho de sí por los propios judíos
• op. al individuo, a
ἀνήρ
• poét.
δ. Ὑπερβορέων
δ. μακαριστός
de los Gigantes y los Cíclopes
2 analóg. pueblo, raza de anim.
πιθήκων
δ. ὀρνέων
bandada de pájaros
II socio-político
1 pueblo
a) como sector de la población: op. βασιλεύς y ἔξοχος:
δήμου τ' ἄνδρα
ὄφρ' ἀποτείσῃ δ. ἀτασθαλίας βασιλέων
para que el pueblo pague por la arrogancia de los reyesὅσοι μὲν δὴ ἔσκον εὐδαίμονες ... ὅσοι δὲ τοῦ δήμου
op. οἱ ἄριστοι
ἡ φιλία ἡ πρὸς τὸν δῆμον
δυνατοί o a οἳ δ' εἶχον δύναμιν
ἐπαναστάντες τοῖς δυνατοῖς καὶ ὄντες δ.
op. οἱ εὔποροι
op. οἱ τὰς οὐσίας ἔχοντες
σεμνοὶ ... φρονοῦσι δήμου μεῖζον, ὄντες οὐδένες
ἡ ... βασιλεία πρὸς βοήθειαν τὴν ἀπὸ τοῦ δήμου τοῖς ἐπιεικέσι γέγονεν
la realeza surge para la defensa de las clases superiores contra el pueblo
• gener.
τὰ κοινὰ ..., ὥπερ ὁ δᾶμος, ζατεύει
busca (platos) comunes, como el puebloμή οἱ δ. ἐυκλείης ἀγάσαιτο
para que el pueblo no pusiera en entredicho su noble famaτοῦ πολλοῦ δήμου εἷς
un hombre del pueblo
• c. peso político creciente en el auge de la polis
δήμου δ' ἡγέμονες
ὁ Κλεισθένης τὸν δῆμον προσεταιρίζεται
ἁγητὴρ ἀνὴρ ... δᾶμον γεραίρων
• en lo que algunos ven un peligro
κατέχειν δῆμον
contener al puebloλὰξ ἐπίβα δήμῳ κενεόφρονι
pisotea al pueblo insensatoλευστὴρ δήμου ... μόρος
muerte por lapidación a manos del puebloδ. εἰς ὀργὴν πεσών
δ. ἄστατον κακόν
el pueblo es un mal inconstante
b) entendido ya como pueblo, comunidad de ciudadanos (cf. ἀστῶν
δήμου προβούλοις τῆσδε Καδμείας πόλεως
δ. δ' ἀνάσσει
ὁ δ. δεσπότης τῶν πολιτευομένων ... καὶ κύριος
πόλεις διασπᾷ, δῆμον εἰς στάσεις φέρει
τοῦ δὲ δήμου ... ἐς μοίρας δύο διεστηκότος
• tard. frec. en plu. c. mismo sent. pueblo, ciudadanía, gente y tb. muchedumbre, masa, multitud frec. c. valor peyor.
δήμοις ὁμιλεῖν πιθανώτατος
τὸ πρόθυμον τῶν δήμων
el entusiasmo popularτῶν δήμων ἀεὶ τοὺς δαψιλεῖς ἐπαινούντων
δήμοις ταραττομένοις ἐμμελῶς διελέχθη
puso paz entre las masas agitadasπάντες οἱ ἐκείνῃ δῆμοι
τῶν φιλοδοξούντων εἰς δήμους καὶ ἀναλισκόντων εἰς ὄχλους
ταῖς ματαίαις τῶν δήμων φωναῖς ἐπαγαλλόμενος
ποῖον γὰρ ἂν γένοιτο κέρδος ἐκ τῆς τῶν δήμων εὐφημίας;
τοὺς δήμους γονυπετοῦντες
ἐθνικοὶ δῆμοι
la turba pagana
• en biz. frec. ref. a los seguidores o partidarios de las facciones del hipódromo TDA 15.8 (Siria III d.C.),
δ. ὁ τῶν Βενέτων
δ. Πρασίνων
δήμῳ ἐν ἀμφοτέρῳ
τέτραχα ... ἴαχε δ.
ὁ δῆμος τοῦ Πρασίνου μέρους
οἱ δῆμοι ἐν πόλει ἑκάστῃ ἔς τε Βενέτους ... καὶ Πρασίνους διῄρηντο
c) personif. y divinizado, esp. en imper.
ἱερεὺς τοῦ Δήμου καὶ τῶν Χαρίτων
κολοσσὸν στῆσαι τοῦ δήμου τῶν Ῥωμαίων
• frec. en dedicatorias
Ἡλίῳ καὶ τῷ Δήμῳ
Διὶ Λαβραι[ύν]δῳ καὶ τῷ δήμῳ
τὸν Δῆμον τ[ὸν] Ῥωμαίον (sic) ὁ Δ. ὁ Σιδητῶ[ν
2 milit.
ὁ δ. τῶν στρατιωτῶν
la tropa
3 en el AT clan, familia como subdivisión de la φυλή:
τῆς φυλῆς τὸν δῆμον
el clan de la tribuἐπίσκεψαι τοὺς υἱοὺς Λευι ... κατὰ δήμους αὐτῶν
εἷς τῶν ἐκ τοῦ δήμου τοῦ πατρός
III político-administrativo
1 de los ciudadanos reunidos en asamblea asamblea del pueblo en Esparta
δήμου δὲ πλήθει νίκην καὶ κάρτος ἕπεσθαι
que la victoria y la decisión final sean de la asamblea del puebloἔδοχσεν τι δμι
fórmula de inicio de los decretosἔδοχσεν τ[ι β]λι καὶ τι δμι
τὰ ἐν τῷ δήμῳ εἰρημένα
ὁ ἀνὴρ ἀπήχθη ὑπὸ τοῦ δήμου τοῦ ὑμετέρου παραδεδομένος ἤδη τοῖς ἕνδεκα
ἐπέδωκεν ἐν τῷ δήμῳ τριακοσίας δραχμάς
• fuera de Atenas, de diversas asambleas, en Lindo
στεφανωθέντα ... [ὑπὸ τοῦ δ]άμ[ου
δήμοιο ἔπος θυμηδές
ὁ δ. ἐβόησεν
τῇ βουλῇ καὶ τῷ δήμῳ χαίρειν
αὐτοὺς προαγαγεῖν εἰς τὸν δῆμον
llevarlos ante la asamblea popular
2 del pueblo en el ejercicio del poder político democracia, régimen democrático
op. ὀλιγαρχίη
ἡ ... φιλία ἡ πρὸς τὸν δῆμον
ἀριστοκρατίας μὲν γὰρ ὅρος ἀρετή, ὀλιγαρχίας δὲ πλοῦτος, δήμου δ' ἐλευθερία
op. οἱ τύραννοι
δῆμον καταπαύειν
derribar la democraciaἡ τοῦ δήμου κατάλυσις
el derrocamiento de la democraciaδῆμον καταστῆσαι
implantar la democraciaπολίτευμα δὲ [εἶ]ναι ἐν Χίῳ δῆμον
ὁ ... δ. ... ἐκομίσατο τὴν πάτριον πολιτείαν
δ. ... ἔσχατος
democracia extremada
• colect. esp. ref. a los partidarios de la democracia
ὅτε οἱ τύραννοι μὲν εἶχον τὴν πόλιν, ὁ δὲ δ. ἔφευγε
cuando los tiranos se hicieron con la ciudad los demócratas se exiliaron
• facción o partido popular
δήμου ... προστάτης
jefe del partido popular en Siracusa
• como trad. del latin plebs
τὴν σύγκλητον καὶ τὸν δῆμον ἐπικυρῶσαι τὰς συνθήκας
πραίτωρες δήμων
trad. de lat. praetores plebis
C aplicado a un solo individuo
I de pers.
1 de hombres individuo que forma parte del pueblo op. ‘príncipe’, aún siendo noble
οὐδὲ ἔοικε δῆμον ἐόντα παρὲξ ἀγορευέμεν
• tard. persona que es puro pueblo, plebe Synes.Calu.9.
2 de mujeres mujer pública
παχεῖα, δ., ἐργάτις, μυσάχνη
gorda, mujer pública, prostituta, corrompida
D bot.
1 otro n. de κατανάγκη, quizás cornicabra, Ornithopus compressus L., usada como afrodisíaco, Ps.Dsc.4.131.
2 otro tipo de κατανάγκη Ps.Dsc.4.131.
•De *δᾱμο- (cf. irl. dām) < *deHi̯2 ‘partir’, cf.
1. landstreek, gebied:
2. bevolking, volk:
3. volk (als politieke macht), burgerij:
4. democratie:
1) das Volk überhaupt, die Gemeinde, die ganze Bevölkerung eines Gebiets ; Il. 3.50 πατρί τε σῷ μέγα πῆμα πόληΐ τε παντί τε δήμῳ ; 24.706 ἐπεὶ μέγα χάρμα πόλει τʼ ἦν παντί τε δήμῳ ; besonders die streitbaren Männer, Il. 17.330 ἀνέρας ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας ; 20.166 ἄνδρες ἀγρόμενοι, πᾶς δῆμος ; das niedere Volk im Gegensatze zu den Vornehmen, Il. 2.198 δήμου ἄνδρα, einen Mann aus dem Volke, Gegensatz vs. 188 βασιλῆα καὶ ἔξοχον ἄνδρα. Auffallend Il. 12.213 δῆμον ἐόντα »ein gemeiner Mann seiend«, Schol. Aristonic. ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ δημότην, ἰδιώτην, vgl. Apollon. Lex.Homer. p. 58.9 Steph. Byz. s.v. Δῆμος. Aehnlich nannte Archilochos eine Hure δῆμον, »ein gemeines Weibsstück«, Suid. s.v. μυσάχνη Eust. p. 1329.34, 1088.39 (Bergk Lyr. Gr. ed. 2 p. 574 frgm. Archiloch. no 184). Weniger kühn Thuc. 8.73 ὄντες δῆμος und τοῖς ἄλλοις ὡς δήμῳ ὄντι. Bei Herodot. 1.196 ὅσοι τοῦ δήμου Gegensatz zu ὅσοι εὐδαίμονες, Arme und Reiche ; 5.30 Gegensatz ἄνδρες τῶν παχέων und δῆμος. Bei Thuc. 5.4 Gegensatz ὁ δῆμος und οἱ δυνατοί Xen. Cyr. 2.2.14 ὁ δῆμος τῶν στρατιωτῶν, die gemeinen Soldaten. Pind. Ol. 3.16 δᾶμον Ὑπερβορέων, genit. definitiv., das Volk der Hyperboreer = die Hyperboreer ; Ol. 5.14 τόνδε δᾶμον ἀστῶν. So überall.
2) das freie Volk, Her. 1.170 ; bei den att. Schriftstellern, weil in Athen das Volk das herrschende war, immer in dieser edleren Bdtg, Staat, bes. Freistaat, Demokratie, Her. 1.170 ; Thuc. u. Folgde ; dah. bes. in Athen ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος, der Senat und das Volk ; οἱ δῆμοι, demokratische Staaten, Dem. Lept. 15 ; im Ggstz von οἱ ὀλίγοι, Her. 3.82 ; Thuc. 3.47 ; δῆμον καταπαύειν, 1.107 ; καταλύειν, Andoc. 3.4 ; vgl. Wolf Lept. p. 233 ; die Volksberrschaft auflösen, um eine Aristokratie einzurichten ; δήμου κατάλυσις, Thuc. 1.115 ; Xen. Hell. 2.3, 28 ; Volksversammlung, λέγειν ἐν τῷ δήμῳ, Plat. Rep. VIII.565b ; Euthyd. 284b ; Xen.; εἰς τὸν δῆμον παρελθεῖν, Plat. Alc.I, 105a.
3) das Land, Gebiet, wo ein Volk wohnt. Βοιωτοί, μάλα πίονα δῆμον ἔχοντες Il. 5.710 ; Od. 13.322 Φαιήκων ἀνδρῶν ἐν πίονι δήμῳ ; Il. 16.514 Λυκίης ἐν πίονι δήμῳ ; Od. 19.399 Ἰθάκης ἐς πίονα δῆμον ; so zu fassen auch wohl ἐν δήμῳ Ἰθάκης Il. 3.201, Od. 13.97 ; zweifelhafter sind andere Stellen, z.B. Od. 11.14 Κιμμερίων ἀνδρῶν δῆμός τε πόλις τε, 6.3 ἐς Φαιήκων ἀνδρῶν δῆμόν τε πόλιν τε, 8.555 γαῖάν τε τεὴν δῆμόν τε πόλιν τε, 13.233 τίς γῆ, τίς δῆμος ; τίνες ἀνέρες ἐγγεγάασιν ; in dergleichen Stellen kann δῆμος sowohl die Menschen als den Boden bezeichnen. So auch in den Wendungen κατὰ δῆμον und ἀνὰ δῆμον ; Od. 3.215 ἦ σέ γε λαοὶ ἐχθαίρουσʼ ἀνὰ δῆμον. Od. 24.12 δῆμον ὀνείρων das Reich (Land ? Volk ?) der Träume. – Hes. Th. 477, 971 u. sp. Ep., wie Ap.Rh. 1.799 ; Mus. 229. – Bes. in Athen, einzelne Gemeinden, Gaue, die 174 Unterabteilungen der φυλαί ; so Her. 9.73, ἐκ δήμου Δεκελεῆθεν ; auch ohne Präpos., 3.55 ; ἔστι δὲ τὸν δῆμον Πιτθεύς, Plat. Euth. 2b. Plat. vrbdt Legg. VI.746d ὅθεν φρατρίας καὶ δήμους καὶ κώμας δεῖ τὸν νόμον διατάττειν ; vgl. Hermanns Staatsaltertümer §.111. – Sp. brauchen es übh. für Menge ; auch von Tieren, Alciph. 3.20 ; Philostr. – Ueber den Akzent-Unterschied zwischen δῆμος und δημός s. Scholl. Herodian. Il. 8.240, 12.213, Lehrs Aristarch. p. 311.
-ου, ὁ.
- 1
The common stock or store: ἐς δῆμον ἔδωκεν Il. 11.704.
- 2
A district, country, land, realm: Ἐρεχθῆος Il. 2.547. Cf. Il. 2.828, Il. 3.201, Il. 5.710, Il. 6.158, 225, Il. 9.634, Il. 16.437, 455, 514, 673, 683, Il. 19.324, Il. 20.385, Il. 24.481: Ἰθάκης Od. 1.103. Cf. Od. 1.237, Od. 2.317, Od. 3.100, Od. 6.3, Od. 8.555, Od. 13.233, Od. 20.210, Od. 21.307, Od. 24.12, etc.
- 3
A community or people: παντὶ δήμῳ Il. 3.50, Il. 24.706, θεὸς ὣς τίετο δήμῳ (in the . . . , among the . . . ) Il. 5.78, Il. 10.33, Il. 11.58, Il. 13.218, Il. 16.605. Cf. Il. 9.460, Il. 11.328, Il. 12.447, Il. 17.577, Il. 18.295, 500, Il. 20.166: κατὰ δῆμον Od. 2.101, δήμου ἡγήτορες Od. 13.186. Cf. Od. 2.239, 291, Od. 4.691, Od. 7.11, 150, Od. 14.205, 239, Od. 16.114, 425, etc.
- 4
A body or force of men: ἑτεραλκέα δῆμον Il. 15.738. Cf. Il. 17.330.
App., a multitude: ἐπὶ δʼ ἔστενε δ. ἀπείρων Il. 24.776.
- 5
The common people: δήμου ἄνδρα Il. 2.198.
App., one of the common people: δῆμον ἐόντα Il. 12.213.
- 1
Strong 1218
1. a district, country.
2. the common people, the people generally; esp. the people assembled: Ac 12:22 17:5 19:30, 33.†
- Ia country-district, country, land, Hom.
- IIthe people of a country, the commons, Lat. plebs, δήμου ἀνήρ, opp. to βασιλεύς, Il., etc.; of a single person, δῆμος ἐών being a commoner, Il.:—in historians, the commons, commonalty, opp. to οἱ εὐδαίμονες, οἱ παχέες, οἱ δυνατοί, Hdt., Thuc.; of soldiers, opp. to officers, Xen.
- 2like πλῆθος, the commons, the democracy, opp. to οἱ ὀλίγοι, Hdt., Ar., etc.
- IIIin Attica, δῆμοι, οἱ, townships or hundreds, = Doric κῶμαι, Lat. pagi, ancient divisions of the county, being (in the time of Hdt.) 100 in number, 10 in each φυλή.
-
…τουτουὶ ἀπώλοντο. γνοὺς δὲ ταῦτα Θηραμένης καὶ οἱ ἄλλοι οἱ ἐπιβουλεύοντες ὑμῖν, ὅτι εἰσί τινες οἳ κωλύσουσι τὸν δῆμον καταλυθῆναι καὶ ἐναντιώσονται περὶ τῆς ἐλευθερίας, εἵλοντο, πρὶν τὴν ἐκκλησίαν τὴν περὶ τῆς εἰρήνης γενέσθαι, τούτους πρῶτον…
Lysias, Speeches
-
…πλῆθος καταλυθησόμενον, οὐδʼ, ὥς φασί τινες, οὐκ ἐπιθυμοῦντες εἰρήνην γίγνεσθαι, ἀλλὰ βουλόμενοι βελτίω ταύτης εἰρήνην τῷ δήμῳ τῷ Ἀθηναίων ποιήσασθαι. ἐνόμιζον δὲ δυνήσεσθαι, καὶ ἔπραξαν ἂν ταῦτα, εἰ μὴ ὑπʼ Ἀγοράτου τουτουὶ ἀπώλοντο .…
Lysias, Speeches
-
…νέος γάρ τίς μοι φαίνεται καὶ ἀγνώς · ὀνομάζουσι μέντοι αὐτόν, ὡς ἐγᾦμαι, Μέλητον. ἔστι δὲ τῶν δήμων Πιτθεύς, εἴ τινα νῷ ἔχεις Πιτθέα Μέλητον οἷον τετανότριχα καὶ οὐ πάνυ εὐγένειον, ἐπίγρυπον δέ. οὐκ ἐννοῶ…
Plato, Euthyphro
-
…, ὅτι τὰ ψηφίσματα ; τὰ ; ἐξ ἐκείνης τῆς βουλῆς οὐκ ἐπʼ εὐνοίᾳ τῇ ὑμετέρᾳ ἀλλʼ ἐπὶ καταλύσει τοῦ δήμου τοῦ ὑμετέρου ἅπαντα ἐγένετο, καὶ ὡς τοιούτοις οὖσιν αὐτοῖς τὸν νοῦν προσέχητε. εἰσελθὼν δὲ εἰς ταύτην τὴν βουλὴν…
Lysias, Speeches
-
…χρόνῳ τὰ πράγματα, ὡς αὐτοὶ ἐβούλοντο, καταστήσασθαι. ἡγοῦντο δὲ οὐδὲν ἄλλο σφίσιν ἐμποδὼν εἶναι ἢ τοὺς τοῦ δήμου προεστηκότας καὶ τοὺς στρατηγοῦντας καὶ ταξιαρχοῦντας. τούτους οὖν ἐβούλοντο ἁμῶς γέ πως ἐκποδὼν ποιήσασθαι, ἵνα ῥᾳδίως ἃ βούλοιντο…
Lysias, Speeches
-
…τινές. τοῦ δὲ δήμου ἔνιοι ταῦτα ἐπῄνουν, τὸ δὲ πλῆθος ἐβόα δεινὸν εἶναι εἰ μή τις ἐάσει τὸν δῆμον πράττειν ὃ ἂν βούληται. καὶ ἐπὶ τούτοις εἰπόντος Λυκίσκου καὶ τούτους τῇ αὐτῇ ψήφῳ κρίνεσθαι ᾗπερ καὶ τοὺς στρατηγούς…
Xenophon, Hellenica
-
…. Εὐρύπυλος δʼ Εὐαιμονίδης Ὑψήνορα δῖον υἱὸν ὑπερθύμου Δολοπίονος, ὅς ῥα Σκαμάνδρου ἀρητὴρ ἐτέτυκτο, θεὸς δʼ ὣς τίετο δήμῳ, τὸν μὲν ἄρʼ Εὐρύπυλος, Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός, πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μεταδρομάδην ἔλασʼ ὦμον φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ…
Homer, Iliad
-
…ἐπῇσαν, ὅσον οἱ ἐκπέμψαντες οὐ τὰ πρόσφορα τοῖς οἰχομένοις ἐπιγιγνώσκοντες, ἀλλὰ κατὰ τὰς ἰδίας διαβολὰς περὶ τῆς τοῦ δήμου προστασίας τά τε ἐν τῷ στρατοπέδῳ ἀμβλύτερα ἐποίουν καὶ τὰ περὶ τὴν πόλιν πρῶτον ἐν ἀλλήλοις ἐταράχθησαν. σφαλέντες δὲ…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…ῥʼ ἐν Ὕλῃ ναίεσκε μέγα πλούτοιο μεμηλώς, λίμνῃ κεκλιμένος Κηφισίδι · πὰρ δέ οἱ ἄλλοι ναῖον Βοιωτοὶ μάλα πίονα δῆμον ἔχοντες. τοὺς δʼ ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη Ἀργείους ὀλέκοντας ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ, αὐτίκʼ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα…
Homer, Iliad
-
…πάντʼ ἐνέποντα, ἕσσει σε χλαῖνάν τε χιτῶνά τε, τῶν σὺ μάλιστα χρηΐζεις · σῖτον δὲ καὶ αἰτίζων κατὰ δῆμον γαστέρα βοσκήσεις · δώσει δέ τοι ὅς κʼ ἐθέλῃσι. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς · Εὔμαιʼ ,…
Homer, Odyssey