Δημομέλης
Δημομέλης, Demomeles
Demómeles aten., hijo de Demón, primo de Demóstenes, D.18.223, 27.11, Aeschin.2.93, Plu.2.846a, Lib.Decl.19.35.
Δημο·μέλης, ους (ὁ) Dèmomélès, Athénien, Eschn. F. leg. § 93 Baiter-Sauppe ; Dém. 302, 25 ; 816 fin ||
➳ Acc. -ην, Eschn. l. c. ; -η, Dém. ll. cc.
Étym. δ. μέλει.