εἰδώς
día Zonar.l.c.,
τὸ δὲ «εἴδεται ἦμαρ» ἀρχή ἐστι τοῦ λεχθῆναι τὴν ἡμέραν εἰδῶ
rel. una supuesta etim. de lat. idus
εἰδώς, v. *εἴδω.
1
ven a mí, soberano Hermes, de muchos nombres, conocedor de lo oculto bajo el cielo y la tierra
2
εἰδὼς προσέταξα σοι [τό]νδε [τὸν πάρεδρον] πρὸς τὸ μὴ διαπίπτειν ἐπιτελ[οῦν]τα [τή]νδε [τὴν πρᾶξ]ιν
como iniciado, te he enviado este