εἰρωνεύομαι
εἰρωνεύομαι, to dissemble
- feign ignorance, so as to perplex, Arist. Rh. 1379b31; πρός τινα Pl. Cra. 384a; πρὸς ὑμᾶς αὐτούς Din. 2.11; banter, Arist. Pol. 1275b27: generally, dissemble, shuffle, Ar. Av. 1211, Pl. Ap. 38a, D. 60.18.
- 2 employ understatement, Polystr. p.15 W.
- II trans., treat with sarcasm, τινά Him. Ecl. 1.13.
I intr.
1 disimular, hablar o actuar con disimulo ocultando la verdad, c. propósito de engaño
IP.- οὐκ οἶδα μὰ Δι' ... ΠI.- ἤκουσας αὐτῆς οἷον εἰρωνεύεται;
οὐ πείσεσθέ μοι ὡς εἰρωνευομένῳ
τ[ῆς] δ' [ἀλη]θείας ... μὴ φρον[τ]ίζοντες παρὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς ἕνεκα τῶν πλησίων εἰρωνεύονται
καλλιλογεῖτε καὶ εἰρωνεύεσθε ... ὄνομα καλὸν ἔργῳ περιθέντες ἀνοσίῳ
• como signo de falsa modestia
ὅ τε γὰρ πλούσιος πένης φησὶν εἶναι, ἐὰν εἰρωνεύηται
• actuar con modestia, mostrarse modesto
οἱ δὲ μετρίως χρώμενοι τῇ εἰρωνείᾳ καὶ περὶ τὰ μὴ λίαν ἐμποδὼν καὶ φανερὰ εἰρωνευόμενοι χαρίεντες φαίνονται
• disimular su ignorancia, practicar el disimulo como proc. oratorio o sofístico
εἰρωνεύεταί τε πρός με
• mostrarse evasivo, poner pretextos
εἰρωνεύεσθε πρὸς ὑμᾶς αὐτούς
2 hablar irónicamente esp. c. propósito de burla, hablar en tono de burla, burlarse
εἰρωνεύῃ, ὦ Σώκρατες
σπουδάζειν
‘hablar en serio’τὸ σαρκάζειν, ὅ ἐστιν εἰρωνεύεσθαι μετ' ἐπισυρμοῦ
• ret. emplear la ironía D.H.Dem.22.6, 54.2, cf. Philostr.VA 1.17.
II tr.
1 simular, fingir c. propósito de sorna
μὴ πρὸς ὃν ... ἐλοιδόρησαν ... εἰρωνεύεσθαι τὰς νῦν φιλοφρονήσεις
εἰρωνεύοντο δικαστήρια καὶ κρίσεις
hicieron simulacros de tribunales y juiciosτὸν τῆς ἐπιορκίας ... φόβον
2 tratar irónicamente, burlarse de c. ac. de pers.
τὸν ἄνθρωπον
αὐτόν
1. onwetendheid voorwenden:
2. doen alsof:
3. met ironie spreken, ironiseren:
- Dep. to dissemble, i. e. feign ignorance, Plat., etc.: generally, to dissemble, shuffle, Ar.