εἰρωνικός
εἰρωνικός, dissembling, putting on a feigned ignorance
- dissembling: hence, hollow, insincere, Pl. Sph. 268a; τὸ εἰ. εἶδος Id. Lg. 908e; εἰρωνικόν τι ὑπομειδιάσας Hld. 10.14. Adv. -κῶς mockingly, Ar. V. 174, Pl. Smp. 218d, etc.
I
1 que actúa con simulación o falsedad, simulador
εἰ. μιμητής
de los sofistas
• subst. τὸ εἰ. modestia fingida, en sent. posit.
σχεδ[ὸν] δὲ καὶ πᾶν τὸ εἰ. μεγαλ[οπρεπές
2 irónico
τὸ τῆς ... φιλοσοφίας ἦθος οὐ κοινὸν οὐδὲ εἰρωνικόν
de Dion de Prusaἔπαινος
• neutr. como adv. irónicamente
γελάσας οὖν εἰρωνικόν ... εἶπεν
• burlón
εἰρωνικοῖς τοῖς νεύμασιν
τὸ βωμολοχικὸν καὶ εἰρωνικόν (ἦθος)
del mono
II adv. -ῶς
1 con disimulo, haciéndose el inocente
οἵαν πρόφασιν καθῆκεν, ὡς εἰ.
2 irónicamente, con ironía rayana en la burla
μάλ' εἰ. ... ἔλεξεν
γελάσας πάνυ εἰ.
• Adv ., Ar. Vesp. 174 ; λέγειν, Plat. Symp. 218d u. öfter.
- dissembling, putting on a feigned ignorance, Plat.: adv. -κῶς, Ar.