εἰσδοχεῖον
receptáculo, quizá urna funeraria SEG 26.1414.3 (Licia II/III d.C.) (cj. en ap. crít.).
εἰσδοχεῖον, ου (τὸ) réceptacle, M. rubr. p. 157.
Étym. εἰσδέχομαι.
εἰσδοχεῖον, τό, Ort, um Etwas aufzunehmen, Arr.
receptáculo, quizá urna funeraria SEG 26.1414.3 (Licia II/III d.C.) (cj. en ap. crít.).