εἰσδύνω
1 concr. entrar, meterse c. εἰς y ac.
ἐς ἀνθρώπου σῶμα ... ἐσδύνειν
ὁ ψὴν τὴν βάλανον ἐσδύνων
(κώνωψ) <τῇ> τῆς ἀκοῆς ὁδῷ
(ἔλαιον) εἰσδύνει διὰ τῶν πόρων
2 fig., c. suj. de abstr. entrar, invadir
σφι βουλευομένοισι δεινόν τι ἐσέδυνε
mientras deliberaban (les) invadía un terrible temorλύπη εἰσδύνουσα como expl. de ὀδύνη
εἰσ·δύνω, ion. et anc. att. ἐσ·δύνω [ῡ] (ao. 2 εἰσέδυν, pf. εἰσδέδυκα) se glisser dans, pénétrer dans, avec εἰς (ou ἐς) et l’acc. Hdt. 2, 121 ; Dém. 153, 14 ; fig. τινά, Soph. O.R. 1317, ou τινί, Hdt. 6, 138, se glisser dans l’esprit de qqn, en parl. d’une pensée, d’un souvenir ||
➳ ἐσδ. Hdt. ll. cc. etc.
εἰσδύνω, = εἰσδύομαι, s. εἰσδύω.
εἰσδύνω
Dep. εἰσ-δύομαι
v. δύω
fut. -δύσομαι
with aor2 act. -έδῡν
perf. -δέδῡκα
- 1to get or go into, with εἰς, Od., Hdt., etc.
- 2c. acc. to enter, Lat. subire, Il., Hdt.:—of feelings, εἰσέδυ με μνήμη κακῶν Soph.; also c. dat., δεινόν τι ἐσέδυνε σφίσι great fear came upon them, Hdt.