εἴσδυσις
εἴσδυσις, entrance
- entrance, Arist. HA 616a28, Agath. 2.5; room for or means of entrance, εἴ. οὐδʼ ἀθέρι prob. in Lyr.Adesp. 2B, cf. Gp. 15.2.26.
1 concr. sitio por el que se entra, entrada, abertura
νεοττιὰ ... ἔχουσα τὴν εἴσδυσιν μικράν
εἴ. ... τοῦ ἔξωθεν ἀέρος εἰς τὴν ἀκοήν
ἡ ἔσωθεν τοῦ πύργου εἴ.
• resquicio
κενεὴ δ' εἴ. οὐδ' ἀθέρι
μηδ' ἥντιν' οὖν εἴσδυσιν ἢ διάπνευσιν εἶναι
2 abstr. entrada, acceso
οὐκ ἀπείληφε τὴν ... εἴσδυσιν τῆς ἐκκλησίας
no había conseguido su entrada en la iglesia, e.e., hacerse cristianoὅπερ εἰσδύσεως πρόφασιν εἶχε
• inserción
οὔτε ἐξελκύσαι ... δύναται τὸ δόρυ διὰ τὴν εἴσδυσιν τῶν ἀκίδων