εὐθορύβητος
εὐθορύβητος, easily confounded
εὐθορύβητος [ῠ], ον,
- easily confounded, πρός τινα before . ., Plu. Nic. 2.
εὐ·θορύβητος, ος, ον [ῠ] qui se trouble facilement : πρός τινα, Plut. Nic. 2, devant qqn.
Étym. εὖ, θορυβέω.
εὐθορύβητος, leicht in Bestürzung, Furcht zu setzen, Plut. Nic. 2, πρὸς τοὺς συκοφάντας.