εὔθοινος
εὔθοινος, with rich banquet: sumptuous
εὔθοινος, ον,
- eating hugely, of Hercules, Plu. Aet.Gr. 2.267f.
- II εὔ. γέρας a sumptuous offering, A. Ch. 257.
εὔ·θοινος, ος, ον :
1 grand mangeur, ép. d’Hèraklès, Plut. M. 267e ||
2 qui consiste en un riche festin, Eschl. Ch. 257.
Étym. εὖ, θοίνη.
εὔθοινος, stark essend, Beiwort des Herakles, Plut. Qu.Rom. 18 ; εὔθοινον γέρας, Ehrenbezeugung durch ein reiches Opfermahl, Aesch. Ch. 255.
εὔθοινος
εὔ-θοινος, ον
- with rich banquet: sumptuous, Aesch.