εὔθραυστος
εὔθραυστος, easily injured
εὔθραυστος, ον, (θραύω)
- easily injured or broken, Arist. GA 775a9 (v.l. εὔφθαρτον), Plu. Apophth.reg. 2.174d, Apollod. Poliorc. 185.15.
εὔ·θραυστος, ος, ον, facile à briser, fragile, Arstt. G.A. 4, 6, 9 ; Plut. M. 174d.
Étym. εὖ, θραύω.
εὔθραυστος, leicht zu zerbrechen, zerbrechlich, Arist. H.A.; σκεύη, Plut. u. A.; ἧλος, Plut. Mar. 25 ; übh. zerstörbar, vergänglich, Sp.