εὔθρονος

εὔθρονος, Ep. ἐΰθρονος, ον,

• with beautiful seat or throne, ἐΰθρονος Ἠώς Il. 8.565, Od. 6.48, al.; Ἀφροδίτα Pi. I. 2.5; Ὧραι Id. P. 9.60, cf. B. 15.3, etc.

εὔθρονος, ep. ἐΰθρονος, mit schönem Sitz, schönthronend, Eos, Il. 8.565, Od. 6.48, 15.495, 17.497 ; Ἀφροδίτη Pind. I. 2.5, Κλειώ N. 3.79, ὧραι P. 9.62, Κάδμου κοῦραι Ol. 2.22 ; μήτηρ πάντων ἀθανάτων Ap.Rh. 1.1094 u. Orph.

εὔθρονος, -ον

• 1on splendid thrones εὐθρόνοις Κάδμοιο κούραις (εὔφρονος Π.) O. 2.22 “εὐθρόνοις ὥραισι” P. 9.60 εὐθρόνου Κλεοῦς N. 3.83 Ἀφροδίτας εὐθρόνου I. 2.5 ]εὐθρονῳ[ Θρ. 2. 2.

εὔθρονος

• with beautiful throne, Hom.