εὐρυκόωσα
εὐρῠ-κόωσα, (κοάω, = κοέω)
- epith. of night, variously expld. by Hsch. (-κόωσα perh. = -μέδουσα).
- 2 of the sea-god dess Ceto, Euph. 112.
εὐρυ·κόωσα, ης (ἡ) qu’on entend au loin, sonore, retentissant, ép. de Ketô, déesse de la mer, Euph. fr. 87.
εὐρυκόωσα, ἡ, Beiwort der Nacht, VLL, verschieden erkl., πολλὰ κοιλώματα ἔχουσα od. μεγάλη, vielleicht = wo man jeden Laut weit hören kann, κοέω = ἀκούω. Auch Keto heißt so, die weitrauschende Meergöttin, Euphor. frg. 85.