εὐρυθμία
εὐρυθμία, rhythmical order
εὐρυθμ-ία, ἡ,
- rhythmical order or movement, κατὰ ῥυθμὸν εὐρυθμίαν παραδιδόναι Pl. R. 522a, cf. Prt. 326b; αἱ περὶ τὴν λέξιν εὐ. the measured cadences of language, Isoc. 5.27; ἡ κυκλικὴ εὐ. τῶν περιόδων D.H. Pomp. 6.10.
- 2 harmony between the orator and his hearers, Plu. Aud. 2.45e.
- 3 of persons, gracefulness, Pl. R. 400d; ἡ δʼ εὐ. τό τʼ ἦθος Damox. 3.7; εὐ. τῶν σωμάτων graceful movement, Plu. Lib.educ. 2.8c, cf. Quint. 1.10.26, Luc. Salt. 8.
- 4 εὐ. χειρέων delicacy of touch, in a surgeon, etc., Hp. Decent. 8, cf. Plu. Adul. 2.67e.
εὐρυθμία, ας (ἡ)
I mouvement bien rythmé, cadence, harmonie, Plat. Rsp. 522a ; en parl. de musique, de danse, de la parole, du style, Isocr. 87e ; DH. Pomp. 6, 60 ||
II p. ext.
1 en parl. du corps, du maintien, proportion harmonieuse, grâce, dignité, Plat. Rsp. 400f ; Plut. M. 8e ; cf. Luc. Salt. 8 ; fig. en parl. de la conduite de la vie, Plat. Prot. 326b ||
2 délicatesse de main, en parl. d’un chirurgien, Hpc. 24, 14 ||
➳ Ion. -ίη, Hpc. l. c.
Étym. εὔρυθμος.
1. goed ritme, regelmaat:
2. gracieuze beweging;
εὐρυθμία, ἡ, das richtige Verhältnis, Ebenmaß, bes. im Takte, Wohlklang, εὐρυθμίαις κοσμεῖν λόγον Isocr. 5.27 ; πᾶς γὰρ ὁ βίος τοῦ ἀνθρώπου εὐρυθμίας δεῖται Plat. Prot. 326b ; neben εὐσχημοσύνη Rep. III.400d ; κινεῖσθαι μετά τινος εὐρυθμίας Arist. mund. 6 ; also übh. schickliche Haltung, Anstand, ἐν τῷ πολεμεῖν Luc. salt. 8 ; auch ἰατροῦ, Plut. ad. et am. discr. 40, wie Hippocr.
εὐρυθμία, ἡ,
- rhythmical order or movement, Plat., etc.